Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Menu
دوره صوتی آموزشی نکته‌هایی برای مدیران (کلیک کنید)


مذاکره حقوق | تعیین حقوق و درخواست افزایش حقوق


مذاکره حقوق - درخواست افزایش حقوق

مذاکره حقوق، دغدغه‌ی مشترک بسیاری از کسانی است که به کار و فعالیت مشغولند.

از کسی که برای نخستین بار وارد یک محیط کار می‌شود تا کسی که سال‌ها در یک شرکت کار کرده و اکنون می‌خواهد برای افزایش حقوق خود مذاکره کند.

کم نیستند کسانی که مذاکره درباره‌ی حقوق را یکی از دشوارترین و پرتنش‌ترین مذاکره‌های دوران کار خود می‌دانند. به سادگی می‌توانید تصور کنید که حتی مدیر ارشد یک سازمان بزرگ هم – که روزانه با ده‌ها فرد و سازمان مذاکره می‌کند – زمانی که روبروی هیات مدیره قرار می‌گیرد و باید درباره‌ی منافع خودش صحبت کرده و امتیازخواهی کند، لحظات راحتی نخواهد داشت.

بسیاری از ما برای گرفتن و مطالبه کردن حق دیگران راحت‌تر مذاکره می‌کنیم تا حق و حقوق خود. شاید یکی از دلایل دشواری مذاکره برای حقوق هم همین باشد.

با توجه به همه‌ی نکات و ظرافت‌هایی که در مذاکره حقوق وجود دارد، این درس را به مذاکره درباره‌ی حقوق اختصاص داده‌ایم.

البته بخش عمده‌ی آن‌چه مطرح می‌شود به مذاکره برای افزایش حقوق مربوط است. بحث مذاکره حقوق برای کسانی که به تازگی وارد یک سازمان شده‌اند، می‌تواند موضوع یک درس مستقل باشد.

آن‌چه در ادامه می‌آید را می‌توان به دو بخش اصلی تقسیم کرد:

  • انتخاب زمان مناسب برای مذاکره
  • تعیین سطح انتظارات خودمان

البته واضح است که مذاکره حقوق هم، مانند هر مذاکره‌ی دیگر، پیچیدگی‌های خود را دارد و هیچ‌یک از توصیه‌هایی را که در ادامه مطرح می‌شوند، نباید به عنوان قانون مطلق در نظر بگیرید.

اما به هر حال، بررسی این توصیه‌ها و تطبیق‌دادن آن‌ها با شرایط خودتان، می‌تواند به تصمیم گیری بهتر و مذاکره موفق‌تر کمک کند.

انتخاب زمان مناسب برای مذاکره

ما معمولاً ساعت‌ها و گاه روزها، به مذاکره برای حقوق فکر می‌کنیم:

  • به کارهای ارزشمندی که انجام داده‌ایم و به مواردی که فکر می‌کنیم حق‌مان تضییع شده.
  • به روزهایی که زود در محل کار حاضر شده‌ایم و شب‌هایی که دیرهنگام به خانه بازگشته‌ایم.
  • به بی‌عدالتی‌هایی که در پرداخت حقوق و مزایا در شرکت‌مان وجود دارد.
  • به وعده‌هایی که مدیر یا مدیران‌مان داده‌ و فراموش کرده‌اند، یا به هر علت به آن‌ها عمل نشده است.

در دل خود، ناراحت می‌شویم؛ حرص می‌خوریم؛ از این‌که قربانی یک سازمان شده‌ایم احساس بدشانسی و بدبختی می‌کنیم؛ و در نهایت چند جمله و کنایه و خاطره آماده می کنیم و منتظر می‌مانیم تا فرصتی برای گفتگو با مدیرمان فراهم شود.

 اما جالب اینجاست که با وجود صرف زمان زیاد و فکر کردن به موضوعات مذاکره، برای انتخاب زمان مذاکره، خیلی فکر نمی‌کنیم. در حالی که زمانی که برای مذاکره انتخاب می‌کنیم، نقش مهمی در سرنوشت مذاکره‌ی ما ایفا می‌کند.

انتخاب زمان مناسب برای مذاکره - در مذاکره حقوق هم مثل هر مذاکره دیگری، انتخاب زمان مهم است

احتمالاً برخی از دوستانی که این حرف‌ها را می‌خوانند با خود خواهند گفت: «این‌ها هم دل خوشی دارند. ما در روزهای عادی هم مدیرمان را به راحتی نمی‌بینیم. چطور باید برای انتخاب زمان مناسب، برنامه‌ریزی کنیم؟»

اما اگر کمی با خودمان صادق باشیم و منصفانه فکر کنیم، اغلب برای انتخاب زمان مذاکره، به یک گزینه محدود نیستیم.

حتی اگر تنها فرصت‌مان برای صحبت از حقوق، حاشیه‌ی جلسه‌ی برنامه ریزی و کنترل پروژه باشد، حداقل دو گزینه برای انتخاب زمان مذاکره وجود دارد:

  • پیش از شروع رسمیِ جلسه
  • پس از پایان جلسه

بنابراین منطقی است علاوه بر فکر کردن به جزئیات مذاکره، موضوعات مورد نظر و انتظارمان، به این سوال هم فکر کنیم که چه زمانی برای مذاکره مناسب است.

برای یک انتخاب واقع‌گرایانه،  بهترین کار این است که همه‌ی گزینه‌های ممکن (دو گزینه یا بیشتر) را فهرست کنیم و سپس بکوشیم با حذف گزینه‌های نامناسب، بهترین زمان ممکن را انتخاب کنیم. 

در ادامه برخی از زمان‌های نامناسب برای مذاکره حقوق را با هم بررسی می‌کنیم:

زمانی که فرصت کم است

یکی از نامناسب‌ترین انتخاب‌ها برای مذاکره‌ درباره‌ی حقوق، زمانی است که می‌دانید فرصت کافی برای طرح کامل بحث را نخواهید داشت و صحبت‌تان به سرانجام نمی‌رسد.

زمانی گفتگو در مورد حقوق را شروع کنید که یک «حداقل زمان مشخص» قابل دستیابی باشد.

در این موارد نمی‌توانید زیاده‌خواه باشید. مثلاً ممکن است دوست داشته باشید یک ساعت در این‌باره صحبت کنید و می‌توان حدس زد که چنین فرصتی به سادگی دست نمی‌دهد (یا شاید هرگز دست ندهد).

اما وقتی انتظار خود را تعدیل می‌کنید (مثلاً به ۳۰ دقیقه یا ۲۰ دقیقه رضایت می‌دهید) باید به خاطر داشته باشید که از کفِ زمانِ مورد نیاز رد نشوید.

آیا مدت زمان کافی برای مذاکره حقوق در اختیار دارید؟مثلاً شاید اگر کمتر از ۱۰ دقیقه فرصت در اختیارتان قرار بگیرد، هرگز نتوانید حتی کلیات حرف‌های خود را هم مطرح کنید. در چنین شرایطی بهتر است اصلاً بحث را مطرح نکنید.

به خاطر داشته باشید که هر بار مطرح کردن بحث حقوق – مستقل از این‌که نتیجه بگیرید یا نه – یکی از برگه‌های اعتبارتان را می‌سوزاند.

پس این برگه‌ها را زمانی خرج کنید که حدس می‌زنید در ادامه، زمان کافی برای گفتگو وجود دارد.

محدودیت در دسترسی کامل به درس‌ها

دسترسی کامل به این درس و ۹۸ درس دیگر دربارهٔ مذاکره و زبان بدن برای اعضای ویژه متمم در نظر گرفته شده است. تا کنون ۱۲۳۰۰ نفر از متممی‌ها مجموعاً ۸۱۴۰ تمرین در درس‌های مذاکره ثبت کرده‌اند.

با عضویت ویژهٔ متمم علاوه بر این ۹۸ درس به هزاران درس دیگر از جمله درس‌های زیر دسترسی خواهید داشت:

  مهارت ارائه و سخنرانی | فن بیان | پرسونال برندینگ

  مهارتهای ارتباطی | تحلیل رفتار متقابل

  شخصیت شناسی | خودشناسی | مدیریت تعارض

  کوچینگ | مشاوره مدیریت

  دوره MBA (پیگیری منظم مجموعه درس‌ها)

ثبت نام    تجربه‌ٔ متممی‌ها

محصول آموزشی مرتبط

دوره صوتی ۶۰ نکته در مذاکره (۵ ساعت)

تمرین و مشارکت در بحث

اگر در مورد مذاکره حقوق، خاطره یا تجربه یا بحث یا سوالی دارید، خوشحال می‌شویم که آنها را با ما هم به اشتراک بگذارید.

ترتیبی که متمم برای خواندن مطالب سری اصول و فنون مذاکره به شما پیشنهاد می‌کند:

سری مطالب حوزه اصول و فنون مذاکره

سوال‌های پرتکرار دربارهٔ متمم

متمم چیست و چه می‌کند؟

متمم مخففِ عبارت «محل توسعه مهارتهای من» است: یک فضای آموزشی آنلاین برای بحث‌های مهارتی و مدیریتی.

برای آشنا شدن بیشتر با متمم به صفحهٔ درباره متمم سر بزنید و فایل صوتی معرفی متمم را دانلود کنید و گوش دهید.

فهرست دوره های آموزشی متمم را کجا ببینیم؟

هر یک از دوره های آموزشی متمم یک «نقشه راه»  دارد که مسیر یادگیری آن درس را مشخص می‌‌‌کند. با مراجعه به صفحهٔ نقشه راه یادگیری می‌توانید نقشه راه‌های مختلف را ببینید و با دوره های متنوع متمم آشنا شوید.

هم‌چنین در صفحه‌های دوره MBA و توسعه فردی می‌توانید با دوره های آموزشی متمم بیشتر آشنا شوید.

هزینه ثبت نام در متمم چقدر است؟

شما می‌توانید بدون پرداخت پول در متمم به عنوان کاربر آزاد عضو شوید. اما به حدود نیمی از درسهای متمم دسترسی خواهید داشت. پیشنهاد ما این است که پس از ثبت نام به عنوان کاربر آزاد، با خرید اعتبار به عضو ویژه تبدیل شوید.

اعتبار را می‌توانید به صورت ماهیانه (۱۶۰ هزار تومان)، فصلی (۴۲۰ هزار تومان)، نیم‌سال (۷۵۰ هزار تومان) و یکساله (یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان) بخرید.

توجه داشته باشید که خرید شش‌ماهه و یک‌ساله به‌ترتیب معادل ۲۰٪ و ۳۸٪ تخفیف (نسبت به خرید یک‌ماهه) محسوب می‌شوند.

برای اطلاعات بیشتر به صفحه ثبت نام مراجعه کنید.

آیا در متمم فایل های صوتی رایگان برای دانلود وجود دارد؟

مجموعه گسترده و متنوعی از فایلهای صوتی رایگان در رادیو متمم ارائه شده که می‌توانید هر یک از آنها را دانلود کرده و گوش دهید.

هم‌چنین دوره های صوتی آموزشی متنوعی هم در متمم وجود دارد که فهرست آن‌ها را می‌توانید در فروشگاه متمم ببینید.

با متمم همراه شوید

آیا می‌دانید که فقط با ثبت ایمیل و تعریف نام کاربری و رمز عبور می‌توانید به جمع متممی‌ها بپیوندید؟

سرفصل‌ها  ثبت‌نام  تجربهٔ متممی‌ها

۱۲۵ نظر برای مذاکره حقوق | تعیین حقوق و درخواست افزایش حقوق

    پرطرفدارترین دیدگاه به انتخاب متممی‌ها در این بحث

    نویسنده‌ی دیدگاه : دنیا افشار

    سلام

    من تا به حال دو بار با عبارات زیر موفق به دریافت افزایش حقوق راضی کننده ای شده ام:
    مورد اول: اوایل سال بود و شرکت ما برای افزایش حقوق قانون مشخصی نداشت. مدیر مدت طولانی ای در خارج از کشور بود. در یکی از مکالمات تلفنی که زمان را مناسب دیدم:
    - احتراما فکر میکنم زمان اون باشه که نسبت به حقوقم تجدید نظری انجام بشه.
    - یعنی چی؟
    - منظورم اینه که فکر میکنم باید نسبت به افزایش حقوقم اقدام بشه
    - نظرت رو برام ایمیل کن

    من هم یه ایمیل شامل وظایف و اقداماتی که انجام داده بودم نوشتم و در پایان خاطر نشان کردم که برای انجام درست این وظایف به نظر میاد حقوقی بین x تا Y میتونه مناسب باشه. ( به گفته برایان تریسی، مدیران معمولا بین این دو عدد را در نظر می گیرند. یادم نیست بینش رو گرفتند یا مینیمم رو ولی هر چی بود نسبت به اون زمان حقوق خوبی بود.
    فرمول پیشنهاد حداقل و حداکثر:
    حداقل: حقوق مورد نظرتون حداکثر: 15-20 % بالاتر از حقوق مد نظر )

    مورد دوم:
    حدود ساعت 2-3 بعد از ظهر بود و زمان و شرایط مساعد
    - میشه چند دقیقه در مورد حقوق باهاتون صحبت کنم؟
    - بفرمایید بشینید
    - می خوام بدونم حضورم در این مجموعه چقدر موثره و چقدر براتون ارزش داره؟
    - بخوایم ارزشش رو بگیم که میلیاردها، حضور شما برامون خیلی مهم و ...( تعارف و تحسین و ...)ولی اوضاع جامعه و شرایط و ... رو که خودتون می بینید و ...
    - شما لطف دارید. متوجه هستم ، من هم این مجموعه رو خیلی دوست دارم و برام خیلی مهمه که کارم رو به نحو احسن انجام بدم و دوست ندارم دغدغه کمبود حقوق بخشی از مغزم رو مشغول نگه داره و از کاراییم کم کنه برای همین این مساله رو باهاتون مطرح کردم.
    - چقدر حقوق مد نظرتون هست؟
    - برای چنین سمتی با کارایی عالی فکر میکنم حقوقی بین X وY میتونه منطقی و منصفانه باشه.

    یادمه وسطش رو گرفتند و هر دو راضی و خشنود بودیم.

    نکته: این نکته که مدیر تنهاباشن در مورد دوم خیلی موثر بود.بعد که رییس هیئت مدیره متوجه این موافقت شد از واکنششون متوجه شدم اگر در حضور جفتشون صحبت میشد محال بود به این نتیجه برسیم.

    2- معتقدم شرط انصاف را هم باید در درخواست حقوق رعایت کرد. مذاکره ای برنده- برنده چون همیشه باید در نظر داشت. ما تخصص و دانش خود را می فروشیم و مثل هر مورد دیگری گرونفروشی انسانی و خداپسند نیست.

    امیدوارم مفید بوده باشه. پیروز باشید و پایدار

  1. من مدیر بخش فنی یک شرکت هستم. در سیستم شرکت بحثی به نام کارانه وجود دارد که هر ماه متغیر است. بعضی از ماهها که تعدادش هم قابل توجه بود مشاهده می کردم که کارانه من از پرسنلی که برایم کار می کنند کمتر است!! این موضوع مدتی فکر مرا به خود مشغول کرده بود و دنبال شرایط مناسبی برای مذاکره با مدیرعامل می گشتم. ضمن اینکه قصد داشتم برای افزایش حقوق پرسنل تحت نظارتم نیز صحبت کنم. تا اینکه از اطلاعات واصله در شرکت شنیدم که خود مدیرعامل یک تصمیماتی دارد. با هماهنگی قبلی به اتاقشان رفتم و در مورد اهمیت واحد فنی و لزوم افزایش حقوق آن ها گفتگو کردم و در پایان موضوع مربوط به خودم را نیز مطرح کردم.

    مدیرعامل قول مساعد برای بررسی موضوع داد و خوشبختانه از ۱-۲ ماه بعد هم کارانه پرسنل حدود ۴۰% افزایش یافت و هم مشکل خود من حل شد.

    یکبار دیگر هم در هفته های پایانی سال گذشته، یک گزارش از عملکرد واحد تهیه کردم که چقدر بر برنامه منطبق بوده و چه پروژه هایی انجام شده و مهمتر این که در یک بخش به صرفه جویی مالی واحد با استفاده از کالای خواب در انبار اشاره کردم و یک مبلغ نیز از صرفه جویی انجام شده با آمار ارائه کردم. و در پایان درخواست توجه در افزایش حقوق سال آینده را درج کردم.

    هنوز نتیجه آن را ندیده ام. امیدوارم موثر بوده باشد.

  2. بنظر من یکی از راههایی که میتونه منجر  به موفقیت در این نوع مذاکره بشه اینه که قبل از درخواست افزایش حقوق، شرایط رو بررسی کنیم، کارهایی رو که احیانا روی زمین انده اند پیدا کنیم و یا اگر چنین کارهایی وجود ندارند در صورت امکان کارهای جدیدی تعریف کنیم و بعد به سمت توسعه شغلی خودمان برویم. بعنی یه جوری مسؤولیت بیشتری به عهده بگیریم. البته با گذشت زما و تسلط بیشتر، اون مسوولیت اضافی انجام دادنش راحت تر میشه و حتی میتونیم برای اون کار تقاضای چارت کنیم. به این ترتیب خود به خود به ذهن مدیر سازمان خطور میکنه که موقعیت شغلی و حقوق ما رو ارتقا بده.

    به علاوه مواقعی که با مدیرمون به یک ماموریت کاری میریم که چند روزی با هم هستیم، موقعیت مناسبی هست که بعد از ساعات کاری موضوع افزایش حقوق رو با وقت بیشتر و با جزئیات بیشتری مطرح کنیم.

  3. مرتضی کاظمی طاسکوه گفت: (عضو ویژه)

    مدت دو سال کمترین اضافه کار رو از سازمانم دریافت میکردم؛ انقدر مذاکره رو به تعویق انداختم و در زمان و با لحن نامناسب و در حضور دیگرانی با مدیرم مطرح کردم که الآن هم خودم رو شماتت میکنم بخاطر آن برخورد؛ و اینکه من بخاطر این مذاکره نمیکردم که حرف از پول زدن رو درست نمیدونستم و فکر میکردم مدیر حواسش به من هست این در حالی بود که مدیرم ذهنیت منفی به من داشت و حتی همان قدر اضافه کارم را زیادی میدانست! یک هفته قبل با توجه به تجربه قبلی و جلوگیری از انباشته شدن نارضایتی ام و اینکه مدیرم را به کارم و موقعیتم و نارضایتیم آگاه کنم؛ برای مذاکره افزایش اضافه کار رفتم و مدیر عذرخواهی کرد و قول جبران داد(البته میدونم الکی گفته;-))

  4. سلام دوستان متممی

    این روزا فکر مذاکره با مدیرم در رابطه با افزایش حقوق حسابی فکرمو درگیر کرده اما نمیدونم گفتن توانمندی هایی

    که بعضی دوستان بهش اشاره کردن منظور چیه ؟ من فکر میکنم کارایی که کردم جزء وظایفم بوده با اینکه بعضی از

    همکارانم مثلا اگه پیگیری ارسال بار برای یکی از مشتریانی که در حوزه ی مناطق خودش نیست را انجام میده بلافاصله

    با خنده از گرفتن حق الزحمه ی آن صحبت میکنندیا در مورد کارایی که کردند بیش از حد اغراق به خرج میدهند و بزرگش می کنند .

    اما من نمیتونم

  5. محسن سعیدی پور گفت: (عضو ویژه و ارزیاب ۸ درس)

    سلام

    به موارد بالا میشه سقف افزایش حقوق رو هم اضافه کرد .هر چقدر که کارمند برای شرکت ارزش افزوده ایجاد کنه بالاخره یه سقفی در همون شرکت بابت افزایش  حقوق هست که معمولا از اون عدول نمیشه .

    مذاکره ناموفقی که من درباره افزایش حقوق داشتم این بود که :ما میدونستیم هر سال بعد از عید چونه زدنها با مدیر عامل سر افزایش حقوق انجام میشه و اگر کسی تونست همون موقع کاری برای خودش بکنه تونسته والا تا سال بعد حقوقش تغییر نمیکنه .

    پس همه سعی میکردند از حداکثر توان و نیروی خودشون استفاده کنند که بیشترین افزایش رو درخواست کنند و تاییدش رو بگیرند .معمولا اکثر نفرات هم به همون افزایش دولتی راضی بودند و بیخیال مذاکره میشدند.حدود ۵ تا ۶ نفر پا پیش میذاشتند برای مذاکره .

    من به عمد گذاشتم که نفر آخر باشم .خدمتهایی که به شرکت کرده بودم چشمگیر بود .ولی هیچ اشاره ای به اونها نکردم .عددی که من میخواستم به حقوقم اضافه بشه حدود ۴۰درصد بیشتر از عدد افزایش یافته بود.

    دلیلی که برای افزایش حقوق عنوان کردم این بود: من اگر کمتر از این عدد درآمد ماهیانه داشته باشم دچار مشکل مالی میشم .پس لطفا این عدد رو بهم بدید.(خلاصه دلیل)

    مدیر عامل گفت من حواسم هست که تو چه خدماتی داشتی .تصمیم هم داشتم یه عددی ماهیانه برات در نظر بگیرم که حسابداری بهت بده ؛اما  نمیتونم اونو به حقوقت اضافه کنم که همه متوجه بشن  .به عنوان پاداش ماهیانه اونو دستی حسابداری بهت میده.

    من قبول نکردم و چند وقت بعد  از اون شرکت اومدم بیرون چون  اگر حقم بود باید داده میشد و اگر نبود باید بهم اعلام میشد.

    اما من عرف شرکت رو نادیده گرفته بودم.

    متشکرم

     

  6. با سلام
    در بحث حقوق معمولا مدیران سعی می کنند با حداقل حقوق و مزایا حداکثر بهره را از کارکنان داشته باشند و این خود یکی از موفقیت های مدیران محسوب می شود
    افزایش کارایی و توانمندی لزوما برابر با افزایش حقوق نخواهد بود چون همه سازمان ها حد و مرزی را برای حقوق در نظر می گیرند و سقف حقوق به افراد به اصطلاح خودی پرداخت می شود نه افرادی که کارایی بیشتری دارند.

  7. حسین گفت:

    با توجه به تجربه شخصی خودم در مذاکره برای افزایش حقوق یک سری نباید هارو عرض میکنم که انجام هر کدوم از این اشتباهات شما رو در موضع ضعف قرار میده و احتمالا در خواست شما مورد موافقت قرار نگیرد.

    به هیچ عنوان افزایش حقوق سایر همکارانتون رو دستاویزی برای در خواست افزایش حقوق خودتون قرار ندید.

    موقعی که برای افزایش حقوق مذاکره میکنید سعی کنید دچار احساسات نشوید. احساساتی شدن شما رو در موضع ضعف قرار میده و مدیر احساس خواهد کرد که افزایش حقوق حق شما نیست و رفتار شما ترحم امیز است.(نه خشمگین باشید نه مظطرب نه چهره ای بیش از حد ناراحت داشته باشید. داشتن لبخند میتواند مفید و موثر باشد).

    به هیچ عنوان خودتان رو با دیگران مقایسه نکنید. در عوض به ارزشهایی که برای سازماتون ایجاد کردید اشاره کنید.

    سعی کنید گزینه های خود را از پیش بدانید و روی انها صحبت (مذاکره) کنید. در غیر این صورت مجبور خواهید شد که از گزینه هایی که مدیرتان در اختیار شما قرار میدهد یکی را انتخاب کنید. (که در مورد خودم مدیرم با ژستی دلسوزانه دو گزینه در برارم گذاشت. ۱- صبر کردن برای مدت نا معین تا اوضاع بهتر شود. ۲- خروج از سازمان و وورد به دنیای کسب و کار شخصی، (عملا مذاکره برای افزایش حقوق با شکست مواجه شده ))
    ارزو میکنم که با درسهای خوبی که تیم متمم عزیز ابنجا قرار میده بتونیم مذاکرات موفقیت آمیزی داشته باشیم.

  8. پروین گفت:

    واقعا جالب بود! اولا که من با خودم همیشه این مشکل را دارم که طلب افزایش حقوق برایم عملی کشنده است و انگار دور از شان خود میدانم. در حالیکه با فکر اینکه حقم ضایع میشود درگیرم..

    در ده روز گذشته دو نامه درخواست افزایش حقوق دو تن از همکاران به امور اداری رسید که موافقت شده بود. در کمتر از ۲۴ ساعت چند درخواست دیگر به مدیر عامل شرکت رسید هم از رده کارگران و هم از مدیران که اینبار با همه آنها مخالفت شد..

    به نظر من اگر سیستم حقوق و دستمزد تعریف شده و مدون باشد. بطوریکه ارتقای حقوق افراد در همه رده ها از قبل مصوب شده باشد این مشکلات رفع خواهد شد. کارکنان خواهند دانست که چه موقع و به چه دلایل مشخصی افزایش حقوق خواهند داشت و مدیران هم به راحتی میتوانند به درخواستهای خارج از چارچوب اهمیت ندهند و نه بگویند.

  9. سلام

    سناریوی دوم: من در جلسه مصاحبه شغلی، حقوق خاصی مد نظر ندارم. طرف مقابل اصرار می‌کند که من در مورد حقوق مورد نظرم صحبت کنم. من هم به انواع روش‌ها از این بحث فرار می‌کنم. اما در نهایت، مجبور می‌شوم که عددی را مطرح کنم. مثلاً یک میلیون و پانصد هزار تومان.
    مدیر کمی فکر می‌کند و فکر میکند و فکر میکند و…..هنوز هم جواب نداده و فکر نمیکنم اصلا جواب بدهد.
    این سناریو در اولین تجربه رسمی من همین یک هفته پیش اتفاق افتاد.ولی من به همراه یک تیم هرچه تلاش کردیم تا مدیر را متقاعد کنیم که واقعا انتظاراتی که شما از ما دارید کمتر از این نیست ولی… به عنوان تجربه چند نکته آموختیم: 
    ۱٫ شاید واقعا اطلاعات ما در مورد شرایط مزایا و دستمزد این کار کامل نبوده و قیمت را بالا گفتیم.از حالا به بعد اول اطلاعات و مقایسه بعد مذاکره و نرخ نهایی
    ۲٫باید اول تجربه کاری و تخصص خود را ارزیابی کنیم بعد حقوق تعیین کنیم در جلسات مذاکره حقوق شاید به نظرم بهتر از چندین جلسه طول بکشد تا اینکه عجولانه و بدون ارزیابی خود پاسخ دهیم
    ۳٫از طرفی قرار نیست این شغل اول و اخر من باشد و فقط همین یک فرصت را در اختیار داشته باشم .پس میتوانم حد خود را منطقی تعیین کنم نه اینکه فقط به نفع مدیر و گرفتن ان شغل (رویکرد جانبدارانه ای بود)
     

  10. مائده روشنعلی گفت: (عضو ویژه و ارزیاب ۳ درس)

    من پس از یک سال و نیم کار کردن تو شرکت تصمیم گرفتم برای افزایش حقوق و مزایا مذاکره ای با مدیرم داشته باشم:
    ساعت ۱۰:۳۰ صبح روز جمعه
    من: سلام الان وقت دارین درباره یه موضوعی باهاتون صحبت کنم حداقل  ۱۰ دقیقه وقت میخوام
    مدیر عامل: بله بفرمایید با یکی از دوستام قرار دارم ولی فکرکنم تا برسه نیم ساعتی طول بکشه
    من: نمیخوام حرفام ناتموم بمونه    
    مدیرعامل: بله مشکلی نیست بفرمایید درخدمتم
    من: در مورد حقوق و مزایا میخواستم صحبت کنم من وقتی تصمیم گرفتم برای کار کردن بیام شهرستان و دیگه تهران نمونم حقوق و مزایای تهران رو هم فراموش کردم چون میدونستم کارکردن تو تهران متفاوت از شهرستانه و شرایط خاص خودشو داره. من وقتی برای مصاحبه اومدم اینجا سعی کردم این شرایط رو در نظر بگیرم و حقوق پیشنهادی مو برای شروع کار بگم. حقوقی که برای شروع کار به شما گفتم با عدد عرف اینجا اختلاف خیلی جزیی داشت هرچند نصف پیشنهاد جدیدی بود که تو تهران داشتم اما به خودم گفتم بعد از یه مدتی وقتی مدیرم خروجی کارم و توانا ییهام ببینه شرایط تغییر میکنه از طرفی این رو هم حق شما میدونم که وقتی کارمندی حقوقی بیشتر از حد معمول میخواد اول بخواید اون رو ارزیابی کنید و بعد در مورد  حقوقش تصمیم بگیرید . من شمارو درک میکنم واین مسئله رو میدونم تو یه شرکت خصوصی اینکه یکی بخواد حقوق بیشتر بگیره دردسرهای خاص خودشو داره. تا اونجایی که اطلاع دارم با توجه به سیاستی که هر شرکت داره یا پایان هر ماه یا اگه کار پروژه ای باشه پایان هر پروژه یا پایان سال این افزایش  لحاظ میشه به نظرم تو این یه سال و نیم یکی از این موارد میتونست در مورد من اتفاق بیفته (دقیقا به نقطه ای رسیده بودم که میخواستم عدد پیشنهادی مو بگم که خودشون ادامه دادن)
    مدیرعامل: من در مورد شما پشتکار و جدیت کارتون رو دیدم و به نکات مثبتی  که تو کار دارین توجه دارم. اینکه تونستین بعد از چند مدت موقعیت و جایگاه خودتون رو پیدا کتید و سررشته کار به دست بگیرید. در مورد حقوق ما بر اساس قانون کار عمل میکنیم و با توجه به بروکراسی های خاص شرکت برامون سخته که بخوایم حقوق ماهانه زیاد به یک فرد بدیم چون بقیه افراد حساس میشن اما در مواردی که بخوایم به افرادی مثل شما امتیاز ویژه بدیم معمولا تو پاداش پایان سال لحاظ میکنیم. در مورد شما هم باید چند ماهی تحمل کنید و این تصمیم برای پایان سال اعمال میشه . نگران این قضیه نباشید
    من: ممنون و تشکر از اینکه وقت گذاشتین
    ساعت ۱۰:۳۸ دقیقه پایان مذاکره
    پی نوشت ۱: مدیرمون یه مقداری در مورد عدد و رقم حقوق حساسه و خیلی دوست نداره کسی در این مورد شفاف صحبت کنه برای همین وقتی دیدم خودشون یه جورایی حرفمو قطع کردن احساس کردم داره منو به این سمت میبره که در مورد عدد و رقم حرفی نزنم برای همین بعد از مطرح کردن پاداش پایان سال دیگه حرفی از اینکه مبلغ پاداش چقدر خواهد بود نزدم
    پی نوشت ۲:علت دومی که بحث رو ادامه ندادم؛  یه بار که با مدیرعامل صحبت میکردم (نه در مورد حقوق) یه جایی وسط حرفاشون به این اشاره کردن که یه پاداشی برای من در نظر گرفتن ولی تو اون موقعیت اصلا جای این نبود که بخوام بپرسم برای چه زمانی و چه مقدار، از طرفی این رو هم میدونستم که پاداش های اینجا ممکنه هر چند سال یکبار اتفاق بیفته و پایان هر سال زودترین حال ممکنه، با در نظر گرفتن این دو مورد واقعا برام جای سوال بود که در مورد من چه فکری دارن و این اتفاق کی قراره بیفته واسه همین وقتی تو حرفاشون گفتن پایان امسال لحاظ میشه جوابمو گرفتم و بحث رو ادامه ندادم

  11. سالها به عنوان مسئول دفتر مدیرعامل شرکتهای بزرگی کار کردم و علیرغم دیدگاه منفی جامعه به این شغل ؛ من با اعتقاد و علاقه کارم را انجام میدادم و میدانستم جایگاه کلیدی دارم. حتی بخاطر شغلم شخصا هزینه میکردم و دوره های مختلف چون مکاتبات بازرگانی یا حسابداری و حتی MBA رفتم.

    اما بعد از حدود ۷ سال از جابجایی و تغییر شغل عمدتا بخاطر افزایش حقوق خسته شده بودم.

    علیرغم رضایت مدیران از کارم هیچگاه حاضر به افزایش حقوقم نبودند. به سختی با استعفام موافقت میکردن یا حتی پای دو تا از نامه های استعفام نوشتند «علیرغم میل باطنی موافقت میشود»!

    اما حاضر به افزایش حقوقم به نسبت تجربه و سابقه کاری و توانمندی هام نبودند و من علت را نمی فهمیدم.

    یادم میاد یکی از مدیران بهم گفت اگرحقوقت رو بالا ببرم صدای مهندس ها در میاد!!!

    تا اینکه در طول دوره درس منابع انسانی در موسسه بهار یک روز تصمیم گرفتم رزومه شغلی ام را به دکتر قربانی نشان بدهم و از ایشان مشورت بخواهم.

    ایشون وقتی به رزومه ام نگاه کرد و صحبت هام رو شنید به من گفت تو دنبال پیشرفت هستی و حتی بخاطرش هزینه میکنه و توانمندی هات رو افزایش میدی اما ….. جایگاه شغلی شما جای پیشرفت نداره نه شخص شما.و ایشون به من توصیه کرد یا در بخش بازرگانی و یا منابع انسانی مشغول بکار بشوم.

    راستش یه جواریی از حرف استاد دلخور شده بودم. یعنی یک استاد منابع انسانی اهمیت جایگاه منشی را نمی فهمه ؟ چرا یک منشی نباید بتونه مثل بقیه پیشرفت کنه ؟ و کلی سوال دیگه که از موسسه تا خونه از خودم می پرسیدم و بهش جواب میدادم.

    البته با دانشی که امروز دارم توصیه ایشون رو درک میکنم.

    نکته : برای افزایش حقوق ببینیم در چه جایگاه شغلی قرار گرفته ایم

  12. سلام دوستان عزیز
    بنظرم مطلبی که در مذاکرات حقوق کمتر بهش پرداخته میشه مزایای غیرریالیه.
    این مباحث کاملا در جاهایی که مذاکرات گره میخوره و مدیر به هیچ عنوان حاضر به توافق برسر مبالغ بالاتر نیست میتونه کارگشا باشه و اون حس بد ناشی از عدم حصول به خواسته های اولیه را بهبود بده. منتها همونطور که در متن اومده قبلش حتما باید معادل سازی بشه که بدونیم چی میدیم و چی میگیریم.

  13. مدیریت کردن حقوق و ارتقا گرید شغلی به مدیر واحد بر میگردد در صورتی که مدیر واحد نتواند از نیروهایش در مقابل انسانی دفاع کند و یا این که شرح کارهای نیرو هایش را به منابع انسانی ارجاع ندهد بزرگترین ظلم را متحول شده است

  14. به نام خدا
    با سلام خدمت تمامی دوستان متممی گلم
    چند سال پیش در زمینه خرید و فروش کشتی کار میکردیم و کارمندی داشتم که بسیار برایم قابل احترام بود و دانش بسیار خوب و مناسبی نیز داشت . به همین علت ایشون را مسئول هماهنگی با فروشندگان نمودم که بتواند با فروشندگان مذاکره کرده و لیست خلاصه ای از مورد فروش را به همراه قیمت و مابقی موارد برایم تهیه نماید ، در لابلای این کار ، طبق تجربه ، یکی از کارمندان وفادارم را که وفاداریش برایم اثبات شده بود ولی سواد فنی را نداشت با ایشان همراه کردم ، بعد از مدتی احساس کردم که قیمت های شناورها مناسبه ولی با توجه به شناختی که از فروشندگان داشتم میبایست قیمت مناسب تری بدست آورم وقتی از کارمندم سوال کردم گفت من درجریان ماوقع نیستم و وقتی قیمت کشتی ها را جلویش گذاشتم ، متوجه شدم همکار جدیدمان یک روال خاص و یک تجارت جدید را با بنده اغاز نموده است بدین معنی که قیمت را که از فروشنده میگیرد با قیمتی بالاتر لیست کرده و به بنده ارایه میدهد ، بعد از متوجه شدن ، با ایشان صحبت کردم و علت را جویا شدم ، ایشون جواب دادند که هر دو تجارت میکنیم ، چون من کشتی را از فروشنده خریده و به خریدار هدف بیشتر میفروشم ایشون هم به خودشون حق داده اند که قیمت بالاتری را به من ارائه دهند ، نمیدونم اسمش را چی بزارم ولی فکر میکنم با توجه به حقوقی که از بنده میگرفتند حق چنین کاری را مطلقا نداشتند و خلاف اخلاق حرفه ای کاری بود. خواستم این مورد را هم لابلای موارد حقوق که شاید بی ربط هم باشد عنوان نمایم.
    با سپاس از سایت خوبمون.
     

  15. همکاران من در شرکت قبلی مترصد بودند تا مدیر قدیمی از شرکت بره و با آمدن مدیر تازه کار بحث افزایش حقوق رو مطرح میکردند که برخلاف توصیه شماست، ولی اونها تقریبا همیشه موفق بودند چون بعدا با مرور زمان با روشهای مختلف پاچه خاری مدیر عامل، خاطره بد رو به احساس خوب تبدیل میکردند.

    • به نام خدا
      با سلام خدمت شما
      در جایی از فایلهای متمم میخوندم که وقتی یک گزینه برای مذاکره وجود داره مذاکره نکنید و شاید استفاده افرادی را که عنوان نمودید نیز برای مدیر شما به همین نحو بوده و برای مدیر شما فقط یک گزینه برای انتخاب بوده است و نه اینکه حسشان خوب شده که قصد مدیریت کار را دارد و ممکن است در زمانی که مدیر مورد نظر خود را پیدا کند این حس را در زمان مناسبش جبران کند. و حالت دیگری نیز میتوان متصور بود و آن هم اینست که ممکن است در این مدت زمان ، شخصی که به خواسته اش رسیده و با روشهای مختلف که شما عنوان کردید این ذهنیت را در ذهن مدیر ایجاد نموده که استحقاق چنین حقوقی را دارد.
       و یک مورد دیگری که به نظر بنده میرسد ، مواردی که عنوان شد که نبایستی در آن زمان مذاکره کرد همیشه مطلق نیست و ممکن است شخصی در همان زمانها مذاکره کرده و به نتیجه لازم هم برسد ولی با توجه به چیزی که بنده متوجه شده ام بهتر این است که در چنین زمانهایی اتفاق نیفتد.
      دوستتون دارم و فضولی بنده را ببخشید.

  16. به نظرم  تعیین انتظارات حقوقی سخته . من به شخصه دوست دارم که مدیرم با توجه به کارهایی که انجام میدم حق و حقوقم را بدهد و برام سخته که دم به دقیقه در مورد حقوقم صحبت کنم ولی از اون طرف می بینم که با توجه به کارم حقوق نمیگیرم?

  17. به نظرم یه طرف افزایش حقوق به بحث مقایسه بین همکاران بر میگرده. بعضی از همکاران ما که از لحاظ کاری زیاد کار نمیکننن فقط به خاطر بزرگنمایی که به کارشون میدن درخواست اضافه حقوق میدن و موفق هم میشن

    • به نام خدا

      با سلام خدمت خانم فردوس مقدم

      احساس میکنم این که بگیم که همکاران ما بزرگنمایی را انجام میدهند تا به حقوق برسند یه مقداری میتونه اشتباه باشه و ما را تنبل کنه ، چون کسی که کاری را انجام میده بایستی بتونه اون را آرایش کرده و به بهترین نحو ارائه بده ، کما اینکه برندها و مارکهای مختلفی هزینه های زیادی را بابت طراحی و تزیینات محصولاتشان میکنند و چه اشکالی داره که ما نیز یاد بگیریم بر خلاف دیگران که کاری نمیکنند و فقط هیاهو میکنند و اون را بزرگ میکنند ، کار بزرگ و شاقمون را با مواردی که بلدیم تزیین کنیم و بزرگنمایی کنیم تا بتونیم به یکی از اهدافمون که همون افزایش حقوقه دست پیدا کنیم کما اینکه دوره های اسلاید سازی و کار با نرم افزارهای مختلف و اضافه کردن عکس و ادرس دهی در نوشته ها که توسط سایت خوب متمم نیز آموزش داده میشه در همین راستا باشه.

      البته با عذرخواهی از استاد عزیزم شعبانعلی که تو کارشون دخالت کردم و فقط خواستم نظرم را به خانم فردوس مقدم اعلام کنم.

      امیدوارم تونسته باشم حق مطلب را ادا کنم.

  18. سلام،

    من از ابتدای سال جاری قصد دارم با مدیرم برای افزایش حقوق صحبت کنم و به قول شما به دنبال بهترین فرصت میگشتم . تا الان  تقریبا شش ماه  گذشته موفق به این کار نشدم به دلایل ذیل :

    – شرکت با بحران نقدینگی مواجه است و با اینکه تعداد پرسنل زیاد نیست اما با دو ماه تاخیرحقوق ها ( آنهم نصفه) پرداخت میشود

    – از ابتدای سال شرکت پروژه فعالی که برایش حاشیه سود ایجاد کند نداشته

    – حجم کار من نسبت به گذشته تقریبا شصت درصد کاهش پیدا کرده و خودم حس میکنم که خیلی منفعل شدم

    با در نظر گرفتن این شرایط آیا شانسی برای درخواست افزایش حقوق باقی میمونه؟  از طرفی آیا بعد از شش ماه باز همم تحمل کردن جایزاست؟ در عین حال پیشنهاد شغلی دیگری هم به عنوان جایگزین یا به قول شما Plan B ندارم. در این شرایط چه باید کرد؟

    سپاس

    • به نام خدا

      سلام خانم خالقی

      شاید نداشتن پلان بی صرفا شما را وادار کنه که به سکون عادت کنید ، با توجه به تجربیاتی که دارم و توضیحاتی که شما بزرگوار دادید ، احساس میکنم یا باید یک پلان بی برای خودتون پیدا کنید و یا اینکه بسازید ، اگر درست متوجه شده باشم دو ماه همیشه عقب هستید و ایجاب میکنه هر چه زودتر پلان بی را برای خودتون تعریف کنید ، من فکر میکنم کسی که شروع میکنه به خود سازی خودش از طریق سایت متمم یا سایتهای اینچنینی ، حتما بایستی در پی پلانی بی هم باشه.

      موفق و مو فق باشید. صرفا نظر بنده است.

      با سپاس

  19. رحیم کلانتری گفت: (عضو ویژه)

    سلام؛

    بنده یه مدت در یک شرکت مشغول به کار شدم به واسطه یکی از دوستانم در زمانی که شرکت به یک نیرو برای دفتر فنی نیاز داشت دوستم به من گفت و منم با توجه به شرایطی که برام توضیح داده بود قبول کردم با شرکت همکاری کنم البته یادم هست که قبلش راجع به دریافت حقوق با دوستم صحبت کردم که بهم گفت منم اوایل با x تومن شروع کردم و الان بالاترین حقوق رو تو شرکت میگیرم ،یک روز قرار گذاشتیم برای معرفی من به مدیر شرکت اون روز قبل از شروع صحبت با مدیر شرکت گزینه های زیادی رو تو ذهنم با خودم مرور میکردم از جمله اینکه بتونم برای شروع کار با حقوقی بیشتر از حقوق اولیه دوستم به توافق برسم و وظایف کاریم رو واضح مشخص کنم و تو ذهنم برای پاسخگویی به سوالاتم مدیری باهوش و منطقی رو تصور میکردم وقتی که اون روز رسید و برای همکاری به همراه دوستم رفتم پیش مدیر شرکت(الان به این نتیجه رسیدم که باید تنهایی و با هماهنگی قبلی پیش مدیر میرفتم) بعد از احوال پرسی و صحبت های اولیه شروع به صحبت برای همکاری کردم شرایط رو توضیح دادن و راجع به حقوق صحبت نکردن بعد من ازشون سوال پرسیدم و گفتم با این توضیحات راجع به وظایفم چقد حقوق برای این کار در نظر گرفتید با توجه به اینکه خودم جواب سوالم رو تقریبا با صحبتهای دوستم میدونستم ( الان به این نتیجه رسیدم که نباید در مورد حقوق از دوستم سوال میپرسیدم و پیش زمینه ای تو ذهنم ایجاد میکردم که با حالت رضایت کننده ای از بابت حقوق  پیش مدیر حاضر بشم ) مدیر جواب داد که حالا یه مدت شروع به کار کنید تا بعد در مورد حقوق اگه آقای (y:دوستم ) از کارتون راضی بود باهم صحبت میکنیم بعدش منم با خودم گفتم الان اگه ادامه بدم فک نکنم خوب باشه بزار یه هفته ای شروع به کار که کردم بعدش باز باهاش صحبت میکنم و کلا معادلات ذهنی عوض شد تو شرایط موجود ( به نظرم الان که فکرش رو میکنم اگر شخص از خودش مطمئن باشه و اطمینان داشته باشه که مهارتهای موجود  تو زمینه کاری رو مسلط هستش تا حد امکان اگه  همون اولین جلسه حقوق رو مشخص کنه بهتره ) و چون من تو اون زمان نیاز به کار داشتم برای تجربه کاری شرایط رو پذیرفتم  و کار رو شروع کردم با خودم گفتم نهایتش هفته دیگه یه جلسه میزارم با مدیر و اون موقع هم یک گزارش هفتگی از کارم رو بهش میدم هم راجع به حقوق صحبت میکنم یک هفته گذشت و هر روزی که میخواستم برم با مدیر شرکت صحبت کنم یا اتاقش شلوغ بود یا زود میومد و میرفت در حد یه تحویل گزارش روزانه وقت داشت و از یه لحاظ دیگه هم دوستم میگفت نه امروز نرو بزار یه روز دیگه ،همین روند ادامه دار شد تا یک ماه، تا اینکه دیگه به دوستم گفتم بهش زنگ میزنم که حقوق من رو مشخص کنه و گر نه اینطوری نمیشه کار رو ادامه داد (تصمیم اشتباهی گرفتم که تلفنی راجع به حقوق صحبت کردم باید یکم دیگه صبر میکردم که فرصت پیش بیاد حضوری صحبت کنم ) باهاش تماس گرفتم با یک لحن ناراضی گفتم جناب مهندس (z ) خواستم بابت حقوق باهاتون صحبت کنم بعد جواب داد مهندس باشه الان سرم شلوغه اومدم شرکت صحبت میکنیم خداحافظ ( حس خوبی نبود از اینکه این بار هم با شکست موجه شدم) بعد نشستم با دوستم همفکری کردم گفتم بزار نامه بزنیم و به همراه گزارش روزانه این درخواست رو هم بهش بدم که اینطوری بهتر شاید باشه ، روز بعد نامه رو تایپ کردم و به همراه گزارش روزانه رفتم اتاق مدیریت بعد از دیدن گزارش نگاه به درخواست کرد و شروع کرد به نوشتن و گفت بیا مهندس با  بخش مالی هماهنگ کن که مراحل بعدی رو انجام بده بعد نگاه درخواست کردم همون مبلغی که دوستم گفته بود رو تو نامه نوشته بود بعد من گفتم ببخشید مهندس با توجه به مسافتی که من میام نسبت به بقیه همکاران و مدرک و مهارتهایی که من دارم اگه لطف کنید مبلغ رو یه طوری بنویسید که راضی کننده باشه ممنون میشم(مذاکره التماسی) در جواب گفتش که میدونم مهندس ولی حالا چند وقت دیگه باز یه ۲۰ درصدی بهش اضافه میکنم براتون که راضی باشید که هیچ وقت به وقوع نپیوست و همین کنش و واکنش ها سر موضوع حقوق با مدیر باعث شد هم همیشه ذهنم درگیر حقوق باشه که چرا من نوعی باید x تومن بگیرم نسبت به بقیه همکارانی که احساس میکردم از لحاظ کارایی از بنده پایین تر هستن و هم بعد از ۸ ماه تصمیم بگیرم که محیط کار برای من مناسب نیست و استعفا بدم از شغلم (هر وقت که موضوع حقوق پیش میومد یا یه مسئولیت بهم میداد که تا یکی دو هفته درگیر اون باشم یا سعی میکرد طوری برخورد کنه که از من ناراضی هستش و به فرض مثال یک اشتباه تایپی کوچیک رو بزرگ جلوه میداد و یا بعضی وقتها وقتی که باهاش صحبت میکردی تلفنش زنگ میخورد و میگفت ببخشید مهندس من باید برم و … ) تجربه اموزنده ای بود و با خوندن این بخش از مطالب شما این اندوخته نهادینه شد برام

     به عنوان پیشنهاد یا موضوعی برای بحث کردن با دوستان متممی : آیا برای افزایش حقوق بهتر نیست  جایگاه خودمون رو تو سازمان تثبیت کنیم و شرایط رو طوری پیش ببریم که سازمان به ما نیاز داشته باشه و در صورت نبودن ما اختلال ایجاد بشه تو روند کارها بعد اونوقت موضوع افزایش حقوق رو مطرح کنیم؟ یا نه مثل بنده تو داستان بالا شتاب زده عمل کنیم که مجبور به ترک شغل بشیم یا خیلی چیزای دیگه که میتونه بسط داده بشه با کمک هم  !

    ممنونم از گروه متمم بابت مطالب مفید و سودمندی که در اختیار اعضای خانواده متمم قرار میده

  20. علیرضا جاهد گفت: (عضو ویژه و ارزیاب ۴ درس)

    سلام و باز کامنت با تاخیر

    کامنت بنده خیلی منطبق بر درس نیست ولی خب به حقوق مربوط هست. شاید برای دوستان عجیب یا جالب باشد. من چون مدیر میانی محسوب میشم، امسال برای  افزایش حقوق پرسنل مجموعه ام، طبق معمول با مدیر عامل صحبت کردم و بحث که به حقوق خودم رسید، برای اینکه ثابت کنم از فشارهای موجود در شرایط فعلی به سهامدارها خبر دارم و به نوعی تشکری از آنها بکنم،  در یک فضای صمیمی، اعلام کردم که به حقوق سال قبل راضی ام و که به محض بهتر شدن اوضاع شرکت، خودم درخواست افزایش حقوق خواهم کرد. شاید این حس که مورد اعتماد کامل باشم، برایم برانگیزانه تر از افزایش حقوق است.