Menu
فایل صوتی آموزشی ۶۰ نکته در مذاکره

مجموعه ای از نکات کاربردی مذاکره که می‌توانند کیفیت مذاکره های ما را بهبود داده و دستاوردهای ما را افزایش دهند


قوانین کامنت‌گذاری در متمم

پیشنهاد متمم این است که در نوشتن مطلب، مشارکت در بحث‌ها و کامنت گذاری، تا حد امکان به نکات زیر توجه داشته باشیم:

بند یک: از متمم و مدیر متمم تعریف و تمجید نکنیم (انتقاد هم که اصلاً!). وقت‌مان را به مطالعه اصل درس‌ و بحث و گفتگو در مورد اصل درس بگذرانیم. رضایت را می‌توانید از طریق علامت‌گذاری در زیر درس (این موضوع در حوزه علاقه من است) و نارضایتی را از طریق تماس با ما به بخش پشتیبانی منتقل کنید و دستورات خود را مطرح کنید تا در طراحی مسیر آتی متمم لحاظ شود.

بند دو :  کپی نکنیم. اگر مطلبی در جای دیگری در وب وجود دارد، هیچ معنایی ندارد تا آن را یک مرتبه دیگر به همان شکل بازنشر کنیم. می‌توانیم فقط در قالب یک لینک به آن مطلب اشاره کنیم و احیاناً خلاصه‌ی کوتاهی از آن بنویسیم.

بند سه: به سایت‌هایی که کیفیت پایین دارند یا زرد هستند یا مطالب دست اول ندارند لینک ندهیم. همچنین به سایت‌هایی که خودشان به منابع وفادار نیستند (یا منابع را بدون لینک دادن به آنها فقط نام می‌برند) هرگز لینک ندهیم.

بند چهار: اگر با یک جستجوی سطحی و سریع در گوگل به مطلبی دست پیدا کردیم، همیشه یادمان باشد که دوستان‌مان هم احتمالاً همان مطلب را دیده‌اند و تکرار آن جذابیتی نخواهد داشت.

بند پنج: از کامنت‌هایی که حساسیت سیاسی یا حساسیت مذهبی ایجاد می‌کنند و از چارچوب قوانین جاری کشور خارج می‌شوند اجتناب کنیم.

بند شش: به جای میکس و مونتاژ مطالب کتابها و مقالات دیگر (یا لااقل در کنار آنها) تا حد امکان تحلیل‌های خودمان را هم به بحث بیفزاییم.

بند هفت: اگر درسی تمرین دارد، مطلبی که می‌نویسیم دقیقاً و صرفاً پاسخ به تمرین همان درس باشد.

بند هشت: اگر درسی تمرین ندارد، مطلبی که مطرح می‌کنیم مستقیماً با مطالب همان درس در ارتباط باشد.

بند نه: خودمان مثال بزنیم. در بسیاری از تمرین‌های متمم از ما خواسته شده که فکر کنیم و در مورد موضوع درس یا یک سوال مشخص مثال بزنیم. در این موارد،

مهم‌ترین ظلمی که به خودمان می‌توانیم بکنیم این است که مثال‌های کتابها و نویسندگان و سایت‌های دیگر را بخوانیم آنها را نقل کنیم.
حتی به فرض اینکه منبع را هم ذکر کنیم (و در ظاهر تمام قوانین آموزشی متمم را رعایت کنیم) ذهن ما از فرصت فکر کردن و جستجوی مثال یا خلق مثال محروم شده است. مثال نادرستی که از خودمان نقل می‌کنیم صدها مرتبه ارزشمندتر از مثالی است که به نقل از برترین متفکران جهان نقل کنیم.

بند ده: تا حد امکان مطمئن شویم که تمرین خود را در مربوط‌ترین درس متمم می‌نویسیم. نگاه کردن به فهرست و ترتیب درس‌ها در پایین هر درس کمک می‌کند بهتر تصمیم بگیریم که آیا محل درستی را برای مطرح کردن بحث خود انتخاب کرده‌ایم؟

بند یازده: روند آموزش را مختل نکنیم. اگر حدس می‌زنیم مطلبی که می‌خواهیم مطرح کنیم، در روند طبیعی درس وجود خواهد داشت و در درس‌های آتی مطرح خواهد شد، صبر کنیم و در همان زمان آن را مطرح کنیم.

  •  برای اثبات خودمان، فرایند آموزش دوستان‌مان را مختل نکنیم.  وقتی مطلبی را از قبل خوانده‌ایم و می‌شناسیم یا اطلاعات تخصصی در مورد آن داریم، ممکن است وسوسه شویم که توضیحاتی فراتر از نیاز را در بخش نظرات مطرح کنیم. اما به خاطر داشته باشیم که متمم یک محل آموزشی است.
    مهم‌ترین نکته در آموزش، تشخیص نیازهای آموزشی دانشجویان است. فراتر رفتن از نیازهای آموزشی به همان اندازه اشتباه است که تامین نکردن نیازهای آموزشی. اگر مطلبی در متمم درس داده شده و به جزئیات بیشتر و تخصصی‌تر در مورد آن پرداخته نشده، این مسئله عموماً ناشی از نیاز آموزشی طراحی شده در سرفصل‌های آموزشی است. اینکه درک نکنیم نیاز آموزشی چیست و بیش از حد نیاز وارد حوزه‌های تخصصی شویم (آن‌ هم با مطالبی که می‌دانیم خود متمم، بهتر از ما می‌داند و می‌فهمد و بیش از ما به منابع علمی معتبر در آن زمینه دسترسی دارد) موجب کاهش انگیزه‌ی سایر دوستان و نیز بر هم خوردن مسیر آموزشی طراحی شده در متمم است.

 

بند دوازده: در نوشته‌های خود، جز در جایی که واقعاً منظورمان یک حرف مطلق است، از قیدهای مطلق استفاده نکنیم. اگر هم استفاده می‌کنیم، در حدی مطمئن باشیم که بتوانیم از حرف و استدلال خود دفاع کنیم.

به بیان دیگر، دقت کلامی داشته باشیم.  کمی برای نگارش خود وقت بگذاریم. «به نظرم می‌رسد» با اینکه «من مطمئن هستم» فرق دارد. «من می‌دانم» با «من گمان می‌کنم» فرق دارد. «تحقیقات اثبات کرده است» با «در برخی از تحقیقات انجام شده، گزارش شده است که…» فرق دارد. «مهم‌ترین ریشه‌ی این مشکل…» با «یکی از مهم‌ترین ریشه‌های این مشکل…» فرق دارد. حتی با «من فکر می‌کنم یکی از مهم‌ترین ریشه‌های این مشکل…» هم تفاوت خواهد داشت.

بند سیزده: در کامنت‌ها به سراغ احوال پرسی و تعارفات غیرضروری نرویم.

سعی کنیم به وقت سایر دوستان متممی احترام بگذاریم. خواندن هر کلمه‌ای از متن، زمان می‌برد. احوال پرسی‌های طولانی. تشکر کردن بی دلیل. خوش آمد گویی به سایر دوستان، همه و همه، می‌تواند موجب اتلاف وقت دوستان عزیز متممی شود که در لا به لای تمرین‌ها و کامنت ها به دنبال نکات تکمیلی آموزشی می‌گردند.

بند چهارده: تا حد امکان از وارد شدن به گفتگوهای دونفره اجتناب کنیم. اما اگر جایی لازم است که وارد گفتگوهای دونفره شویم، حتماً توجه داشته باشیم که پاسخ ما به اندازه‌ی کافی حاوی توضیح، استدلال، اطلاعات تکمیلی و منابع و مثال باشد که مطالعه‌ی آن برای دوستان دیگر هم مفید باشد.

بند پانزده: با کلمات، سالاد درست نکنیم. جملات زیبا و ترکیب‌های طولانی که هیچ معنای خاصی ندارند یا معنای آنها چنان مبهم است که هر کس می‌تواند معنای مورد نظر خود را از آنها استنباط کند.

بند شانزده: طول کامنت را مناسب انتخاب کنیم. نه آنقدر کوتاه که بی‌حوصلگی ما را القا کند و نه آن‌قدر بلند که احساس شود حرف‌های زائد در آن وجود دارد. طول مناسب کاملاً نسبی است. به این معنا که گاه در جواب یک سوال ساده، ممکن است پنجاه کلمه هم طولانی محسوب شود و گاه در حل یک تمرین، هزار کلمه هم کوتاه باشد. یک معیار مهم این است که  نباید کسی بتواند بدون لطمه خوردن به بحث ما، بخشی از کامنت و تمرین و نظر ما را حذف کند. 

بند هفده: در کامنت خود از المان‌های فرمت بندی به خوبی استفاده کنیم تا خوانایی متن ما بالا باشد:

  • پاراگراف‌ها را با طول مناسب انتخاب کنیم.
  • هر جا لازم است به خط بعد برویم تا مطالب جدا شود.
  • از اعراب گذاری و نشانه گذاری در جایی که خواندن متن را ساده می‌کند، تا حد امکان استفاده کنیم.
  • از ضخیم کردن برای تاکید استفاده کنیم. دقت کنیم که از این ابزار به صورت گسترده استفاده نکنیم که آزار بصری ایجاد کند.
  • اگر مطلب ما خیلی طولانی است، در ابتدا در قالب چند جمله آن را خلاصه کنیم و ساختار بحث را بگوییم.
  • اگر از عکس یا تصویری استفاده می‌کنیم:
    • عکس را در سایت پیکوفایل آپلود کنیم و لینک آن را در کامنت بگذاریم (در هنگام نمایش، لینک حذف شده و عکس نمایش داده خواهد شد).
    • مطمئن شویم که عکس یا تصویر به تفهیم بهتر مطلب کمک می‌کند.
    • مطمئن باشیم که بدون عکس یا تصویر به هیچ شکل نمی‌توانیم پیام خود را منتقل کنیم.
    • تا حد امکان به جای عکس، از دیاگرام یا نمودار یا دستنوشته تولیدی خودمان استفاده کنیم.
    • حتماً دقت کنیم حجم عکس بالا نباشد (ما در متمم به ندرت عکس بالاتر از ۱۰۰ کیلوبایت داریم).
    • توجه داشته باشیم که عرض عکس، حداکثر ۶۱۲ پیکسل باشد.

بند هجده: قبل از ارسال نوشته، یک بار آن را بخوانیم و مطمئن شویم که ایراد دیکته‌ای یا نگارشی ندارد. همچنین بعد از ارسال هم پانزده دقیقه فرصت داریم تا نوشته‌های خود را بازبینی و اصلاح کنیم و از کیفیت آنها مطمئن شویم.

بند نوزده: از شیوه‌ی نگارش سطحی رایج در شبکه های اجتماعی اجتناب کنیم. تکرار یک حرف، استفاده از چند علامت همزمان و اظهار نظر بدون پیشتوانه از جمله ویژگی‌های این سبک نگارش است: من که خیلیییییییییییی موافقم!!!

بند بیست: جز در مواردی که این کار توجیه پذیر است (تنوع موضوعی و چند تکه بودن یک بحث بسیار طولانی) یا متمم مشخصاً از شما درخواست کرده است، یک کامنت خود را در قالب چند کامنت ثبت نکنیم.