Menu


رفتارگرایی در روانشناسی و روانشناسی رفتارگرا


تعریف رفتارگرایی و روانشناسی رفتارگرا

رفتارگرایی مکنب و نگرشی است که از دیرباز در میان اندیشمندان و تحلیل‌گران و فیلسوفان رواج داشته است.

اما رواج روانشناسی رفتارگرا را می‌توان در اثر تلاشها و فعالیت‌های نسل جدیدی از دانشمندان رفتارگرا مانند پاولوف و اسکینر در نظر گرفت.

این محققان، ترجیح می‌دادند از شیوه‌های ذهنی و تحلیلی در شخصیت شناسی فاصله بگیرند و دقیقاً راجع به چیزی که مستقیماً دیده می‌شود صحبت کنند. یعنی: رفتار.

طرفداران مکتب رفتاری معتقد بودند که نهایتاً همه چیز در قالب رفتار قابل مشاهده و سنجش است و رفتار را هم می‌توان با پاداش، تنبیه و شرطی سازی و موارد مشابه، تغییر داد. در نگاه طرفداران این مکتب، یادگیری چیزی محسوب می‌شود که در نهایت به تغییر رفتار منتهی شود.

این جدال و نبرد، امروز هم پیروان آنها، گاهی در حد جنگ‌های صلیبی مشاهده می‌شود و طرفداران این مکاتب به هر قیمت و با هر شیوه‌ای به به مخالفت با یکدیگر می‌پردازند.

روانشناسی رفتارگرا و آزمایش کلاسیک سگ های پاولوف

شرطی سازی

شرطی سازی یا Conditioning یکی از واژه‌های کلیدی در میان روانشناسان رفتارگرا است.

اگرچه شرطی سازی را می‌توان به شیوه‌های مختلفی تقسیم و طبقه بندی کرد، اما همه‌ی انواع آن در یک اصل مشترک هستند:

شرطی سازی، شکلی از یادگیری (Learning) است که در آن، یک موجود پس از اینکه رفتاری را انجام داد، بر اساس نتایج مطلوب یا نامطلوب آن، در مورد تکرار کردن یا نکردن آن رفتار در آینده تصمیم می‌گیرد.

به عبارت دیگر، در این شکل از یادگیری، موجودات بر اساس سابقه‌ای که از دستاوردهای رفتار خود داشته‌اند، به یک شناخت نسبی از جهان اطراف دست پیدا می‌کنند.

[درس مرتبط: تعریف رفتار در تحلیل سیستم‌ها چیست؟]

کاربر آزاد طرح متمم شوید

آیا می‌دانید که فقط با درج نام کاربری و ایمیل خود می‌توانید به جمع کاربران آزاد متمم بپیوندید و ضمن دسترسی به بخش زیادی از درس‌های زیر، هر شنبه خبرنامه هفتگی ما را هم دریافت کنید؟

اطلاعات در مورد کاربر آزاد و ویژه متمم و ثبت نام

قوانین کامنت گذاری/ ارسال نظرات غیر مرتبط با این مطلب

یک نکته برای رفتارگرایی در روانشناسی و روانشناسی رفتارگرا

     
    دوست گرامی مشاهده دیدگاههای مربوط به این درس، صرفا برای کاربران متمم امکانپذیر میباشد.
    .