Menu


ثروت زمانی شما چقدر است؟ یا این‌که گرفتار فقر زمانی هستید؟


ثروت زمانی چیست؟ فقر زمانی چگونه به وجود می‌آید؟

«وقت طلاست.» این جمله را همه شنیده‌ایم.

معمولاً منظور از به کار بردن این جمله آن است که «زمان خود را هدر ندهید و قدر لحظه‌لحظه‌ی آن را بدانید.»

همه‌ی برنامه‌های مدیریت زمان و تکنیک‌های برنامه ریزی و نوشتن فهرست کارهای روزانه و انواع نرم‌افزارها و اپلیکیشن‌های افزایش بهره‌وری هم با تکیه بر چنین فرضی تهیه و تنظیم می‌شوند.

چنین به نظر می‌رسد که اگر کسی تمام روز را به شکلی دقیق و منظم برنامه‌ریزی کند و بیشترین خروجی را از ساعات بیداری‌اش بگیرد و احتمالاً کمی هم از ساعت استراحت و خوابش بزند، قدر لحظه‌ها را دانسته و از وقت، این منبع تجدیدناپذیر، به درستی استفاده کرده است.

چند سال قبل تیم کاسر (Tim Kasser) با مقاله‌‌ی خود و پس از او بن شاهار (Ben-Shahar) با کتاب خود (Happier) این نوع نگاه را به چالش کشیدند. به این معنا که به سمت دیگر ماجرا توجه کردند:

مگر باید همه‌ی وقت برای افزایش بهره‌وری و خروجی گرفتن و کسب درآمد و پول درآوردن خرج شود؟

اتفاقاً‌ همه‌ی آن تلاش‌ها و برنامه‌ریزی‌ها و پول درآوردن‌ها برای این است که وقت‌هایی را برای خودمان آزاد کنیم.

آن‌ها در کنار ثروت مادی (Material Affluence = MA) به مفهوم ثروت زمانی (Time Affluence = TA) پرداختند و تعبیر فقر زمانی (Time Poverty) را هم به این مجموعه اصطلاحات اضافه کردند.

اصطلاحاتی که امروزه جایگاه ویژه‌ای در بحث زندگی شاد و روانشناسی مثبت گرا پیدا کرده و مورد توجه نویسندگان و نظریه‌پردازان دیگر هم قرار گرفته‌اند.

منظور از ثروت زمانی چیست؟ فقر زمانی چه نشانه‌هایی دارد؟

ثروت زمانی بر این اساس تعیین می‌شود که شما حس می‌کنید چقدر زمان برای پیگیری «فعالیت‌های معنادار شخصی، فکر کردن و اوقات فراغت» در اختیار دارید. فعالیت‌هایی که از سر اجبار انجام نمی‌شوند و قرار نیست الزاماً خروجی مستقیم مادی داشته باشند.

ثروت زمانی همان چیزی است که ما معمولاً آن را چنین بیان می‌کنیم: می‌خواهم برای «خودم» وقت بگذارم.

در مقابل فقر زمانی به این معناست که دائماً احساس کنید وقت کم است و عجله دارید و تحت استرس باشید و احساس کنید اگر نشتابید، از زندگی عقب می‌مانید.

تیم کاسر و محققان دیگر تأکید می‌کنند که اگر از لایه‌ی تأمین نیازهای اولیه‌ی زندگی عبور کرده باشیم، ثروت زمانی (TA) بیشتر از ثروت مادی (MA) می‌تواند به شادمانی و به‌زیستی ما کمک کند.

آیا بحث ثروت زمانی برای جوامعی مثل ما هم مصداق دارد؟

مشخصاً تحقیق تیم کاسر و سایر تحقیقات مشابه، در اقتصادهای توسعه‌یافته انجام شده که غالب مردم از حداقل‌ها برخوردارند و ثبات نسبی اقتصادی هم برقرار است. خود تیم‌کاسر هم بر این نکته تأکید دارد.

بنابراین یک روش برخورد با بحث ثروت زمانی این است که بگوییم: این‌ها برای فضای ما نیست و خود تیم کاسر هم اگر چند روز به ایران بیاید و در این‌جا بماند، دیگر بحث Time Affluence را فراموش خواهد کرد.

یک نگاه دیگر هم این است که بگوییم: «ما که نمی‌توانیم به خاطر شرایط محیطی، تمام لحظات زندگی‌مان را به تلاش و دویدن و جمع کردن برای آینده یا برای جبران عقب‌افتادن‌ از تورم و مانند این‌ها بگذرانیم. پس در حد خودمان و با همه‌ی محدودیت‌هایمان، سعی کنیم ثروت زمانی خود را افزایش دهیم.»

اما به فرض که بخواهیم چنین کنیم، چه راهکارهایی وجود دارد؟

قاعدتاً به خود مدیریت زمان هم می‌توان به عنوان ابزاری برای آزاد کردن وقت و افزایش ثروت زمانی نگاه کرد.

مهارت مهمی مثل نه گفتن هم، می‌تواند کمی فقر زمانی ما را کاهش دهد.

حتی این‌که با خود قرار بگذاریم صبح‌ها نیم ساعت زودتر بیدار شویم یا شب‌ها نیم ساعت دیرتر بخوابیم و آن را برای خودمان صرف کنیم، نمونه‌ای از تلاش برای افزودن به ثروت زمانی است (این را هم به سادگی می‌توان درک کرد که ما معمولاً ثروت زمانی را هم مثل ثروت مادی، به شکلی نسبی و در مقایسه با اطرافیان خود می‌سنجیم).

این بار دعوت به گفتگو را به این بحث اختصاص داده‌ایم تا کمی بیشتر در این باره صحبت کنیم.

وضع شما از نظر ثروت زمانی چگونه است؟ نسبت به اطرافیان‌تان، خود را غنی‌تر می‌بینید یا فقیرتر؟

چگونه و با چه روش‌هایی به ثروت زمانی خود می‌افزایید؟ (یا به شکلی دیگر بگوییم: چگونه از فقر زمانی فرار می‌کنید؟)

محدودیت در دسترسی کامل به این مجموعه درس

دسترسی کامل به مجموعه درس‌های زندگی شاد برای اعضای ویژه متمم در نظر گرفته شده است.

با عضویت ویژه‌ی متمم، علاوه بر دسترسی به این مجموعه درس، به درس‌های بسیار بیشتری نیز دسترسی پیدا می‌کنید که می‌توانید فهرست آنها را در اینجا ببینید:

 فهرست درس‌های متمم

البته اگر به بحث زندگی شاد علاقه دارید، بهتر است ابتدا به درس‌های زیر سر بزنید و مطالعه‌ی آن‌ها را در اولویت قرار دهید:

  شخصیت شناسی | حمایت اجتماعی

  خودشناسی | عزت نفس

  تحلیل رفتار متقابل | پرورش تسلط کلامی

  استرس | مدیریت انگیزه

  دوره MBA (مطالعه‌ی منظم درس‌ها)

      شما تاکنون در این بحث مشارکت نداشته‌اید.  

     برخی از دوستان متممی که به این درس علاقه مندند:    ایمان میرزائی ، صلاح الدین قوی پنجه ، آرام آخوندی ، عرفان رامین ، معصومه شیخ مرادی

ترتیبی که متمم برای خواندن مطالب سری کارگاه زندگی شاد به شما پیشنهاد می‌کند:

سری مطالب حوزه کارگاه زندگی شاد
 

برخی از سوالهای متداول درباره متمم (روی هر سوال کلیک کنید)

متمم چیست و چه می‌کند؟ (+ دانلود فایل PDF معرفی متمم)
چه درس‌هایی در متمم ارائه می‌شوند؟
هزینه ثبت‌نام در متمم چقدر است؟
آیا در متمم فایل‌های صوتی رایگان هم برای دانلود وجود دارد؟

قوانین کامنت گذاری در متمم

33 نکته برای ثروت زمانی شما چقدر است؟ یا این‌که گرفتار فقر زمانی هستید؟

    پرطرفدارترین دیدگاه به انتخاب متممی‌ها در این بحث

    نویسنده‌ی دیدگاه : امیرمحمد قربانی

    به شکل کلی، خود فعلی‌ام را از نظر ثروت زمانی در حد قابل قبولی تصور می‌کنم. در وضعیت کنونی، قسمت قابل توجهی از فعالیت‌هایی که انجام می‌دهم، از نظر خودم معنادار هستند و از سر اجبار انجام نمی‌شوند.

    البته این حس را هم دارم که برای انجام آن‌ها وقت کم می‌آورم و این‌‌قدر که این فعالیت‌هایم زیاد هستند، گاهی مرا تحت استرس قرار می‌دهند.
    برای مثال، هر وقت به لیست قطعاتی که می‌خواهم در طول زندگی‌ام گوش بدهم فکر می‌کنم، همیشه به یاد این موضوع نیز می‌افتم که بعید است بتوانم تمام‌شان را آن‌گونه که می‌خواهم گوش بدهم.

    این‌جاست که جملاتی از صفحات آخر کتاب انسان‌ها به خاطرم می‌آیند که می‌گفتند:

    «امیلی دیکنسون گفت: زیبایی خلق نمی‌شود. وجود دارد.

    از یک نظر او اشتباه می‌کرد. پراکندگی نور در فاصله‌ای دور غروب خورشید را خلق می‌کند. برخورد موج‌های اقیانوس به ساحل جزر و مد را خلق می‌کند که خودش نتیجه‌ی نیروی جاذبه‌ای است که خورشید و ماه و گردش زمین آن را به کار می‌گیرد. این‌ها علت‌اند.

    راز اینجاست که چطور این چیزها زیبا می‌شوند.

    و آن‌ها روزگاری زیبا نبوده‌اند، دست کم نه در چشم من.

    برای تجربه‌ی زیبایی روی زمین باید درد را تجربه کنید و فناپذیری را بشناسید.

    به همین دلیل این‌قدر زیبایی روی این سیاره به گذشت زمان و چرخش زمین مربوط است. که در ضمن می‌تواند توضیح بدهد چرا نگاه کردن به چنان زیبایی‌ای موجب احساس اندوه و اشتیاق برای عمر هدر رفته می‌شود.» (بولد کردن از من است، نه نویسنده.)

     

    در وضعیت فعلی من، سه منشأ اصلی فقر زمانی این موارد هستند:

    ۱. برخی از فعالیت‌های اجباری دانشگاه

    ۲. ضعیف بودنم در نه گفتن

    ۳. ضعیف بودنم در مهارت جرأت‌ورزی

    فکر نمی‌کنم که دسته‌ی نخست، نیازی به توضیح داشته باشد و اگر هم داشته باشد، به نظرم این‌جا، محل مناسبی برایش نیست و کمکی به دیگرانی که این کامنت را می‌خوانند، نمی‌کند.

    البته اگر بخواهم منصف باشم، دسته‌ی دوم و سوم وقت بیشتری را از من می‌گیرند و سهم دسته‌ی اول، نسبت به آن‌دو، به شکل محسوسی کمتر است.

    هنگامی که درس‌های عزت نفس را می‌خواندم، متوجه شدم که بی‌شک در مهارت جرأت‌ورزی و ابراز وجود، ضعیف هستم. در موقعیت‌های بی‌شماری، این موضوع باعث می‌شود که نتوانم به اندازه‌ی مناسب برای ارزش‌ها و نیاز‌ها و خواسته‌های خودم احترام بگذارم. متعاقبا قسمتی از هزینه‌ی این عدمِ ابرازِ وجود را، از زمان خود داده‌ام.

    در این که در نه گفتن نیز ضعیف هستم، شکی ندارم. همین الان که مشغول نوشتن این کامنت هستم، Post-it Note‌های چسبیده به دیوار برای دو کاری که نتوانستم نه بگویم، به من چشمک می‌زنند.

    برنامه‌ام این است که نخست بر روی جرأت‌ورزی کار بکنم. کتابی در این خصوص پیدا کرده‌ام و با آن پیش می‌روم (The Assertiveness Workbook). امید دارم که پس از تقویت آن و در نتیجه تقویت عزت نفس، در نه گفتن نیز قوی‌تر خواهم شد.

    نظرم در مورد این کتاب را پس از تمام کردنش، در درس جرأت‌ورزی خواهم نوشت.

     

    پی‌نوشت: امروز به فایل صوتی ظرفیت جذب منابع و پرورش آن‌ها گوش می‌دادم. جمله‌ای داشت که به نظرم لازم است حواسمان به آن باشد:

    کسی حق دارد به یک ساعت خواب کمتر فکر بکند که مدعی باشد تمام ساعات روزانه‌ی در دسترسش را درست استفاده می‌کند و از این منبع - زمان‌های بیداری - نمی‌شود بهتر از این استفاده کرد.

     
    دوست گرامی مشاهده تمرینهای مربوط به این درس، صرفا برای کاربران متمم امکانپذیر میباشد.
    .