رابطهی خشونت و هویت فردی انسانها
![رابطه خشونت و حریم شخصی](https://motamem.org/wp-content/uploads/2019/07/violence.jpg)
این بار هم مثل همهی موضوعاتی که تحت عنوان دعوت به گفتگو مطرح میشوند، میخواهیم دربارهی یکی از جملههایی که در پیام اختصاصی روزانه نمایش داده میشود صحبت کنیم.
جملهای که برای بحث انتخاب کردهایم، از مارشال مک لوهان است و اگر چه ما آن را در مجموعهی مدیریت تعارض مطرح کردهایم، پیام آن در مباحثی مانند مدیریت استرس، حمایت اجتماعی و حتی مدیریت رفتار سازمانی هم اهمیت پیدا میکند.
لازم به تأکید است که مک لوهان، متخصص رسانه است؛ اما جملهای که اینجا از او بررسی میکنیم در حوزهی رسانه نیست. بنابراین حرف او را نه بهعنوان یک دیدگاه کارشناسانه، بلکه صرفاً به عنوان تلنگری برای اندیشیدن در نظر میگیریم.
البته این واقعیت را هم نباید فراموش کنیم که مک لوهان حتی در حوزهی تخصصی خودش هم، علاقهای به زبان استدلالی ندارد و بیشتر نوعی سبک روایت گسسته و ساختارنیافته را برای بیان ایدههایش انتخاب میکند (این یکی از مواردی است که همیشه منتقدان او هم تذکر میدهند).
مک لوهان به این نکته میپردازد که گاهی اوقات، تغییرات سریع و ناگهانی در جامعه – غالباً به وسیلهی رسانه و تکنولوژی – باعث میشود که فضا و بستر لازم برای حفظ هویت فردی، تنگ شده یا به کلی تخریب شود.
او معتقد است که تنگ شدن فضا و کاهش فرصت برای حفظ مرزهای فردی انسانها، میتواند محصولات جانبی نامطلوبی داشته باشد که یکی از آنها، شکلگیری و افزایش خشونت است.
هویت فردی به خودی خود، واژهای با مرزهای گسترده است که مفاهیم و موضوعات فراوانی را پوشش میدهد.
تنگ شدن فضا هم میتواند مصداقهای گوناگونی داشته باشد. مثلاً ورود دولتها به فضای شخصی انسانها یا تلاش فرهنگ جمعی برای غلبه بر سبک زندگی فردی، نمونههایی از این تنگ شدن فضا محسوب میشوند.
اما مصداق دیگری هم وجود دارد که همهی ما تجربه کردهایم و آن، گسترش فناوری اطلاعات و ابزارهای ارتباطی و به تبع آن، توسعهی شبکه های اجتماعی است.
اگر تا کنون به خاطر به اشتراکگذاری یک عکس شخصی در شبکههای اجتماعی، از سوی کسانی که حتی شاید نمیشناختهاید، مورد نقد یا حملهی لفظی قرار گرفته باشید، نمونههایی از این خشونتها را تجربه کردهاید.
این را هم باید به خاطر داشته باشیم که مک لوهان این حرف را هم مثل دهکدهی جهانی و سایر حرفها و دیدگاههایش، زمانی مطرح کرده که هیچیک از این ابزارها وجود نداشتهاند و به همین علت، با منطقی پیچیدهتر و شاید شهودی قویتر، توانسته چنین روندهایی را حدس بزند و مطرح کند.
اما به هر حال، فرصت خوبی است تا با هم به این ادعا که مک لوهان مطرح میکند فکر کنیم و ببینیم که:
- این ادعا چقدر با درک و تجربهی ما از محیط اطرافمان جور در میآید؟
- اگر ما هم این حرف مکلوهان را تأیید/درک میکنیم، تا چه حد میتوانیم حداقل در زندگی خود، از آسیب این نوع خشونتها فاصله بگیریم؟
- اگر حرف مکلوهان را قبول داریم، آیا در محیط کار و خانواده، میتوانیم زمینهای فراهم کنیم تا ریشهی این نوع خشونتها خشک شده یا لااقل تقویت نشود؟
- آیا واقعاً دنیای جدید، فضا را برای حفظ هویت فردی همهی انسانها تنگ میکند؟ یا کسانی هم هستند که از همین شرایط برای تقویت فضای شخصی و هویت فردی خود استفاده کنند؟
ترتیبی که متمم برای خواندن مطالب سری مدیریت تعارض به شما پیشنهاد میکند:
- مدیریت تعارض | تعریف تعارض چیست؟
- حل تعارض | شما کدامیک از این اشتباهات را انجام میدهید؟
- انواع تعارض | آشنایی با ریشههای تعارض
- سبک های رفتاری | آشنایی با سبک های مدیریت تعارض
- پرسشنامه توماس کیلمن در مدیریت تعارض
- آیا در ارتباطات و مذاکره رفتار انفعالی تهاجمی دارید؟
- مواجهه با رفتار انفعالی تهاجمی
- از میان تکنیک های مدیریت تعارض کدام بهتر و مناسبتر است؟
- در تعارضها و مذاکرهها، باختن هم میتواند یک انتخاب درست باشد
- حکمیت چه تفاوتی با میانجیگری دارد؟
- نقش مدیران در ایجاد و افزایش تنش و تعارض در محیط کار
- انواع سوال و شیوه سوال پرسیدن در تعارضها و اختلافنظرها
- کفشهایم کو؟ (بررسی روش های حل تعارض)
- مشکل ما با دیگران معمولاً چندبعدی است
- رابطهی خشونت و هویت فردی انسانها
- کتاب بخشودن | با کسانی که با شما بد کردهاند چه میکنید؟
چند مطلب پیشنهادی از متمم:
برخی از سوالهای متداول درباره متمم (روی هر سوال کلیک کنید)
با متمم همراه شوید
آیا میدانید که فقط با ثبت ایمیل و تعریف نام کاربری و رمز عبور میتوانید به جمع متممیها بپیوندید؟
نویسندهی دیدگاه : معصومه شیخ مرادی
من فکر می کنم یکی از نشانه های از دست دادن هویت فردی، دور شدن از ارزشهای درونیه و به تبع آن چشم داشتن به تایید بیرونی.
خیلی از ابزارهای امروزی ناخودآگاه دارن ما رو به سمت گرفتن تایید بیرونی سوق میدن مثل اینستاگرام، کم کم این وضعیت مرز خودش رو از دست میده و ما می بینیم فقط داریم برای تایید بیرونی زندگی می کنیم، من از خیلی ها میشنوم که ما از مرز تایید فامیل و آشنا ردشدیم و فکر کردیم آزاد شدیم اما اسیر گروههای دیگر و شاید تخصصی تر شدیم از جمله شبکه های اجتماعی، در این حالت ما ممکنه برای گرفتن تایید بیرونی دست به هر کاری بزنیم و از جمله خشونت