Menu


در ذهن دوندگان ماراتون چه می‌گذرد؟ (پاراگراف فارسی)


دو ماراتون - در ذهن آنها چه می‌گذرد

دو ماراتون، نوعی مسابقه دو استقامت محسوب می‌شود که در آن دوندگان باید ۴۲۱۹۵ متر را بدوند.

رقابتی که به تعبیر نیویورک تایمز، حال و هوای آن از دور، بسیار زیباتر و برانگیزاننده‌تر از دشواری‌ها و سختی‌ها و چالش‌های آن از نزدیک است.

در سال ۲۰۰۶ نیویورک تایمز مقاله جالبی منتشر کرد و از زاویه‌ای دیگر به بررسی دوندگان دو ماراتون پرداخت.

این بار در پاراگراف فارسی بخش‌های کوچکی از آن مقاله را به صورت خلاصه شده می‌خوانیم.

شاید جالب‌ترین نکته در مورد این مقاله ایده‌ی آن باشد.

با دوندگان ماراتون صحبت شده و از‌ آنها پرسیده‌اند که در این مسیر طولانی (خصوصاً در اواخر آن که خسته کننده و شکننده است) چه چیزی در ذهن‌شان می‌گذرد.

[درس مرتبط: مهارت ارتباطی – گفتگو با خود]

محدودیت در دسترسی کامل به این مطلب

نمایش کامل این مطلب برای کاربران آزاد متمم انجام می‌شود.

ثبت نام به عنوان کاربر آزاد متمم، سریع و رایگان است و کافی است برای خودتان نام کاربری و رمز عبور تعریف کنید.

شما با ثبت نام به عنوان کاربر آزاد، به درس‌های مختلفی (از جمله: استعدادیابی، سبک زندگی، هوش کلامی، افعال پرکاربرد انگلیسی، مهارتهای ارتباطی و پاراگراف فارسی) دسترسی پیدا خواهید کرد.

  شما تاکنون در این بحث مشارکت نداشته‌اید.

برخی از دوستان متممی که به این درس علاقه مندند: ابراهیم صیادی , حسین خسروی , سیدمهدی حسینی , سید کمال آزادمنش , روح الله یعسوبی

 

برخی از سوالهای متداول درباره متمم (روی هر سوال کلیک کنید)

متمم چیست و چه می‌کند؟ (+ دانلود فایل PDF معرفی متمم)
چه درس‌هایی در متمم ارائه می‌شوند؟
هزینه ثبت‌نام در متمم چقدر است؟
آیا در متمم فایل‌های صوتی رایگان هم برای دانلود وجود دارد؟

قوانین کامنت گذاری در متمم

47 نکته برای در ذهن دوندگان ماراتون چه می‌گذرد؟ (پاراگراف فارسی)

    پرطرفدارترین دیدگاه به انتخاب متممی‌ها در این بحث

    نویسنده‌ی دیدگاه : سالار محبی

    من چند سال پیش که مشغول آماده شدن برای کنکور بودم بارها و بارها حس دونده بودن رو تجربه کردم (البته به صورت ذهنی). می دونستم کنکور  شبیه دوی سرعت نیست که اگه سریع تر شروع کنی یا از رقیبات جلو بزنی حتما برنده میشی. کنکور شبیه دوی ماراتون می مونه! مهم نیست که تو اول مسابقه یا وسط مسیر نفر چندمی. مهم اینه که مسابقه رو تا آخر خوب تموم کنی. یادمه بعضی وقتها که می بریدم و خسته می شدم یاد یه داستانی واقعی می افتادم. دوست داشتم این داستان رو مختصرا برای دوستان متممی بیارم.

    دونده ای که آخر شد

    جان استیون آکواری با قد ۱٫۶۰ متر و وزن ۵۰ کیلوگرم، نماینده کشو تانزانیا وی یکی از ۷۲ شرکت کننده در دوی ۴۲ کیلومتر ماراتن بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ بود.

    در بین کیلومتر ۱۹ و ۲۰ این مسابقه جان استیون به سختی به زمین خورد و زانوی وی آسیب جدی دید. پس از بانداژ پای آسیب دیده به دویدن خود ادامه می‌داد و در راه گاهی ایستاده و دست بر روی پای آسیب دیده می‌گذاشت و باز به دویدن ادامه می‌داد.

    ساعت حدود ۱۹ بود و هوا نیز تاریک شده بود. تماشاچی‌ها در حال ترک استادیوم بودند که با صدای آژیر و چراغ پلیس متوجه ورود جان استیون آکواری به استادیوم شدند. تماشاچی‌های باقی‌مانده در استادیوم اکنون تا جایی که می‌توانستند در حال تشویق استیون بودند. وی پس از ۳ ساعت و ۲۵ دقیقه و ۲۷ ثانیه از زمان آغاز مسابقه از خط پایان گذشت.

    در میان ۷۵ نماینده شرکت کننده در دوی ماراتن ۴۲ کیلومتر بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸</a> جایگاه نخست را مامو وولده از اتیوپی با زمان ۲ ساعت و ۲۰ دقیقه و ۲۶ ثانیه از آن خود کرد. این در حالی است که جان استیون به عنوان نفر پنجاه و هفتم و آخرین دونده‌ای که از خط پایان گذشت با اختلاف ۱ ساعت و ۴ دقیقه و ۵۰ ثانیه از خط پایان گذشت.

    وی در پاسخ به پرسش خبرنگاری که دلیل اصرار وی بر تمام کردن مسابقه را (با وجود زخم‌هایش) جویا می‌شد گفت:

    فکر نمی‌کنم شما درک کنید. کشورم مرا ۵۰۰۰ مایل نفرستاده که مسابقه را شروع کنم، مرا ۵۰۰۰ مایل فرستاده که مسابقه را تمام کنم

    لینک ویکی پدیا مربوط به این نوشته

     
    دوست گرامی مشاهده تمرینهای مربوط به این درس، صرفا برای کاربران متمم امکانپذیر میباشد.
    .