Menu
فایل صوتی آموزشی ویژگی‌‌های انسان تحصیل‌کرده

مسیرِ تبدیل شدن به یک انسان فرهیخته چیست و در این راه، باید به چه نکاتی دقت کنیم؟




قطب جنوب | سرزمینی بدون سنگ | ارلینگ کاگه


قطب جنوب

تا کنون چند بار به سراغ #ارلینگ کاگه رفته‌ایم. یک بار کتاب در ستایش سکوت را معرفی کردیم و یک مرتبه هم به کتاب در ستایش پیاده روی پرداختیم.

این بار هم می‌خواهیم در قالب پاراگراف فارسی متمم، چند جمله از کتاب در ستایش سکوت را بخوانیم.

کاگه در این چند پاراگراف به توصیف قطب جنوب پرداخته است. سرزمینی که آن را با پای پیاده پیموده و تجربه کرده است:

عکس قطب جنوب - قسمت‌های یخ زده

محدودیت در دسترسی کامل به این مطلب

نمایش کامل این مطلب برای کاربران آزاد متمم انجام می‌شود.

ثبت نام به عنوان کاربر آزاد متمم، سریع و رایگان است و کافی است برای خودتان نام کاربری و رمز عبور تعریف کنید.

شما با ثبت نام به عنوان کاربر آزاد، به درس‌های مختلفی (از جمله: استعدادیابی، سبک زندگی، هوش کلامی، افعال پرکاربرد انگلیسی، مهارتهای ارتباطی و پاراگراف فارسی) دسترسی پیدا خواهید کرد.

  شما تاکنون در این بحث مشارکت نداشته‌اید.

برخی از دوستان متممی که به این درس علاقه مندند: شهرزاد , پوپک جهانشاهی , محمد محسن حائری , سید محمد طبیب زاده , سوسن نظری

 
برخی از سوالهای متداول درباره متمم
متمم چیست و چه می‌کند؟ (+ دانلود فایل PDF معرفی متمم)
چه درس‌هایی در متمم ارائه می‌شوند؟
هزینه ثبت‌نام در متمم چقدر است؟
آیا در متمم فایل‌های صوتی رایگان هم برای دانلود وجود دارد؟

قوانین کامنت گذاری/ چرا دیدگاه من منتشر نشده است؟

21 نکته برای قطب جنوب | سرزمینی بدون سنگ | ارلینگ کاگه

    پرطرفدارترین دیدگاه به انتخاب متممی‌ها در این بحث

    نویسنده‌ی دیدگاه : طاهره خباری

    ارلینگ کاگه واقعاً برداشت‌ها و توصیف‌های زیبایی از محیط‌های بکری که رفته داره. هر بار که بخشی از توصیف‌های او را در پاراگراف فارسی خوندم یاد مواردی از کتاب سیر و سفر آلن دوباتن افتادم.

    دوباتن می‌گه جان راسکین [طراح و نقاش دوره‌ی ویکتوریا] معتقد بود برای درک عمیق محیطی که در آن هستیم باید در وضعیت خودآگاه قرار بگیریم. در چنین حالتی هست که میشه زیبایی‌های یک محیط رو به تملک خودمون دربیاریم.

    یکی از کارهایی که راسکین پیشنهاد می‌دهد نوشتن و واژه‌نقاشی یا Word-paint هست. واژه‌نقاشی یه توانایی هست که در آن امکان رشد وجود دارد. فقط کافیه که در برابر زیبایی‌ها به گفتن چند جمله‌ی ساده مثل «اوه. چقدر زیبا» اکتفا نکنیم و از خودمان سوالاتی بپرسیم؛ مانند: چه‌چیز این منظره را جذاب کرده؟ تداعی‌هایش چیست؟ چه‌ واژه‌هایی می‌توانند این منظره را بهتر توصیف کنند؟

    همه‌ی اینا رو گفتم تا به بیان تجربه‌ی خودم برسم. الان تقریباً دو ماه میشه که دارم از این روش استفاده می‌کنم. اینکه وقتی در محیطی قرار می‌گیرم و چیز زیبایی به چشمم می‌خوره، سعی می‌کنم بهش دقت کنم و با کلمات به توصیفش بپردازم.

    البته راستش همه‌ی این برداشت‌ها و تداعی‌ها رو مکتوب نمی‌کنم. ولی اتفاقی که برام افتاده اینه که احساس می‌کنم با این کار آن محیط برام دوست‌داشتنی‌تر به‌نظر می‌رسه و زیبایی‌های بیشتری رو می‌بینم. زیبایی‌هایی که قبلاً در یک بوته‌‌ی خار یا برگ‌های خشک‌شده‌ی درختی تنومند یا سطح خروشان و مواج رودخانه و... نمی‌دیدم و نسبت به اونها کور بودم.

    بعدش هم می‌رسم به این جمله‌ی ارلینگ کاگه که گفته:

    اطراف هم‌چنان همان‌گونه بود که از ابتدا بود؛ این من بودم که تغییر کرده بودم [و ظرافت‌های آن را می‌دیدم.]

     
    دوست گرامی مشاهده تمرینهای مربوط به این درس، صرفا برای کاربران متمم امکانپذیر میباشد.
    .