Menu
نویسنده مطلب : مها

مطلب مورد بحث:

آرکتایپ‌های سیستمی (۴): فرسایش تدریجی اهداف و استانداردها


بچه سال تر که بودم ( تا همین سه چار ماه پیش) خیلی ذوق زده اهدافم رو انتخاب میکردم، مثلا یه روز که سر حوصله بودم و یه غزل از حافظ حفظ میکردم و بم مزه میداد، میگفتم ایول ازین به بعد روزی یه غزل حفظ میکنم و ایول سر دو سال دیوان رو حفظم و به به بعدم سعدی و چه شود بعدم مولانا و ‌… دیگه برا خودم مینوشتم اهداف رو  و که البته دو سه روز بعد به باد فراموشی میرفت

ولی جدیدا وقتی میخوام هدفی تعیین کنم و ذوق زده ام و صد البته خودم هم میدونم ذوق زده ام موقع نوشتنش خود عاقلم به خود دیوانه م میگه ببین آیا میتونی در غم و شادی، تنگدستی و فراوانی، ناخوشی و تندرستی این هدف رو دوس بداری و بهش پایبند باشی؟ یکم تعدیلش کن، همین الان کمش کن،

خلاصه خود عاقلم دو سه بار آیا وکیلم، آیا مطمینی میخونه برا خود دیوونه م تاااااا هدف چکش کاری شده‌ی تعدیل شده‌ی “قابل اجرای مادام العمر” رو بتونه به عنوان یک هدف والا و ارزشمند بهش بقبولونه

و البته خداروشکر تو همین سه چهارماه تونستم چندتا چیز رو تو روتین زندگیم وارد کنم بدون اینکه فشار زیادی متحمل شم

 

 
برخی از سوالهای متداول درباره متمم
متمم چیست و چه می‌کند؟ (+ دانلود فایل PDF معرفی متمم)
چه درس‌هایی در متمم ارائه می‌شوند؟
هزینه ثبت‌نام در متمم چقدر است؟
آیا در متمم فایل‌های صوتی رایگان هم برای دانلود وجود دارد؟