Menu
نویسنده مطلب : محمدرضا زمانی

مطلب مورد بحث:

مسیر شغلی یک نردبان نیست | شریل سندبرگ


سلام

به نظرم استعاره‌های خوب می‌توانند ذهن را به فضای ذهنی مورد نظر ببرند، تا در آن فضا بهتر فکر کنیم. استعاره جنگل و نردبان هم از این جنس هستند و احتمالا تا مدت‌ها در ذهن من و خواننده‌های این مطلب خواهند ماند.

استعاره دیگری که معمولا برای تصور شرایط امروزی در نظر می‌گیرم استعاره مِه هست: اینکه در بسیاری از حوزه‌ها شرایط ماه‌ها یا سال‌های آینده معلوم نیست. انگار ما در یک مه غلیظ رانندگی می‌کنیم و قرار نیست میزان غلظت مه کم شود؛ در هر لحظه صرفا چند متر جلوتر را می‌بینیم.
شاید حالا بشود بهتر فکر کرد که چرا بالا و پایین پریدن در جنگل می‌تواند برای بسیاری از انسان‌ها چالش‌زا باشد و محکم چسبیدن به نردبان، مطمئن‌ترین راه.
با این توضیحات، فکر می‌کنم پیش نیاز عمل کردن طبق استعاره‌ی جنگل این است که قبلا مدل ذهنی خود را با شرایط ابهام آشتی داده باشیم.

پی‌نوشت. تاکید جملات بالا بر روی خودم بود. اما گفتم آنها را اینجا بنویسیم، شاید مخاطب دیگری هم آن را متناسب با شرایط خود پیدا کند.