Menu
نویسنده مطلب : حامد

مطلب مورد بحث:

پروژه پایانی درس ارزش آفرینی


۱٫       کسب و کار مورد نظرتان را به صورت مختصر شرح دهید.
از جمله کسب و کارهایی که در ایران کمتر مورد توجه قرار گرفته، صنایع تکمیلی کشاورزی هست که پتانسیل فراوانی برای توسعه داره. یکی از صنایعی که بهش علاقه مندم بسته بندی و توزیع عسل هست. هر چند که در ایران برندهایی برای بسته بندی عسل وجود داره، اما واقعیت اینه که اعتمادی به کیفیت این محصولات نیست و هیچکدوم به صورت حرفه ای در این زمینه فعالیت نکردند. از یک و یک و اروم آدا و مهرام و مجید و … گرفته تا برندهایی که به صورت تخصصی تری در این راستا کار کردند مثل آذرکندو و آریبال و پارس کندو و …
اگر بخوایم صادق باشیم باید بگیم که هیچ یک از این برندها از عسل با کیفیت استفاده نمی کنند و کنترلهای لازم رو روی کیفیت ندارند. ضمن اینکه اطلاعات درستی هم نسبت به محصول درج نمی کنند. همه از یک نوع بسته بندی استفاده می کنند و خلاقیت در این صنعت خیلی کم فروغه طوریکه نتونستند اعتماد مردم رو جلب کنند و هنوز بسیاری از مردم ترجیح میدن که از زنبورداران با یک یا دو واسطه خرید کنند.
http://thespiritscience.net/wp-content/uploads/2015/09/honey2.jpeg
۲٫       بگویید که به نظر شما، ارزشی که این کسب و کار ایجاد می‌کند چیست؟ چه ارزشی را که قبلاً نبوده است خلق خواهد کرد؟
بسیاری از مردم خواستار عسلی با کیفیت (که عاری از آنتی بیوتیک ها و شکر بوده و در فرآیندی استاندارد بسته بندی شده و با عسل با ساکاروز بالا ترکیب نشده) هستند؛ به همین جهت ارایه عسل با بسته بندی مناسب و کیفیتی در خور مصرف کننده، مطلوبیت بالایی برای مردم دارد و بسیاری از دغدغه های آنها را در مورد تامین عسل که یکی از مواد طبیعی و مفید برای بدن است را پاسخ می ده. در حال حاضر هیچ برندی در ایران تضمین کننده واقعی خلوص عسل نیست!
 
۳٫       این کسب و کار را در چه صنعتی طبقه بندی می‌کنید؟
صنایع تکمیلی کشاورزی
 
۴٫       بازارهای هدف، بازارهای بالقوه و بازارهای آماده آن را شرح دهید.
به صورت بالقوه ایران و خاورمیانه طالب عسل با کیفیت و معتبر هستند و محصولی است که آشنایی کافی در زمینه آن وجود دارد و نیاز به آشنایی مردم با این محصول نیست؛ تنها قدم موثر در زمینه آماده سازی بازار، جلب اعتماد مردم به کیفیت و خلوص و اعتبار عسل بسته بندی شده است. اما برای گام اول، ترجیح این است که یکی از شهرستانهای بزرگ و طالب عسل که خود دارای زنبورداران کمتری است هدف قرار گیرد تا به خوبی برند جدید در بازار نفوذ کرده و اصلاحات لازم روی آن صورت بگیره. مثلا استان یزد و یا کرمان به عنوان گام اول بازار هدف مقاصد مناسبی هستند.
۵٫       بازار این فعالیت را – بر اساس معیارهای ارزیابی بازار که در درس‌ها خوانده‌ایم – تحلیل کنید یا حدس بزنید.
a.       ضرورت محصول برای بازار
یکی از مواد خوراکی بسیار سالم و مورد پسند مشتریان است که بسیاری از مردم حاضرند برای دسترسی به کیفیت مطلوب و مطمئن هزینه کنند.
b.       اندازه بازار
بر اساس اعلام مسئولین وزارت جهاد کشاورزی، سرانه مصرف عسل در کشور حدود ۷۵۰ گرمه که اگر در جمعیت ایران ضرب بشه، معادل ۵۵ هزار تن خواهد بود. البته با اضافه کردن کشورهای منطقه اندازه بازار در حدود ۲۰۰ هزار تن برآورد میشه. اگر میانگین قیمت هر کیلو عسل رو ۵ دلار تخمین بزنیم، فقط در ایران اندازه بازار ۲۷۵ میلیون دلار خواهد بود.
c.       محدوده قیمت قابل عرضه
عسل کیفی در ایران به شرطی که از چند گیاه باشه بین ۲۵ تا ۴۰ هزار تومان و در صورتیکه تک گل باشه بین ۴۰ تا ۶۵ هزار تومان قابل عرضه است.
d.       هزینه جذب مشتری / ایجاد مشتری جدید
معرفی اولیه محصول نیازمند کمپین های تبلیغی و انجام برنامه های پروموشن هست. با توجه به اینکه مقصد اولیه محصول ما استان یزد هست و این استان نزدیک به ۲۷۰ هزار خانوار داره، ما می تونیم ۱۰ درصد از این خانوارها رو هدف قرار بدیم و با بودجه کمپین تبلیغاتی معادل ۵۴۰ میلیون تومان این محصول رو در قالب نمونه ها و معرفی و … ترویج بدیم. در این صورت هزینه جذب مشتری (با توجه به اینکه مردم این محصول را می شناسند ما دنبال ایجاد مشتری نیستیم) برابر با ۲۰ هزار تومان خواهد بود.
e.       هزینه رساندن محصول/خدمت به دست مشتری
هزینه های توزیع برابر با ۱۰ درصد قیمت محصول و هزینه خرده فروشی هم ۲۰ درصد قیمت خواهد بود.
f.        منحصر به فرد بودن محصول/خدمت
 تولید این محصول نیازمند تکنولوژی خاص (غیر از کنترل کیفیت که تجهیزات آن گرانقیمت هستند ولی به هر صورت قابل تهیه اند) ندارد بنابراین ریشه اصلی منحصر به فرد بودن این محصول اخلاق در کیفیت محصول و خلاقیت در بسته بندی و نحوه عرضه است. و اینکه می توان به نوعی پرچم دار بازار بود
g.       سرعت عرضه محصول/خدمت به بازار
هر چند فرآیند بسته بندی عسل چندان زمان بر نیست؛ اما برای تهیه یک عسل کیفی باید از ابتدای زنجیره و از آموزش زنبورداران شروع کرد. باید نحوه مدیریت کندو و حفظ سلامت زنبورها و میزان آنتی بیوتیک ها و … را آموزش داد و بعد از یکسال منتظر محصول با کیفیت بود. در همین حین هم تجهیزات با تکنولوژی بالا برای کنترل کیفیت در آزمایشگاه تخصصی و همینطور تجیهزات بسته بندی آماده شود و شبکه توزیع هم به خوبی توسعه داده شود. پس می توان سرعت حدودی عرضه اولیه را یکسال تخمین زد.
h.       سرمایه گذاری اولیه
سرمایه گذاری اولیه مورد نیاز اعم از تجهیزات و زیرساختها و آموزش اولیه و شبکه توزیع و … بالغ بر یک و نیم میلیارد تومان می باشد.
i.         پتانسیل عرضه محصولات وابسته
ترکیب عسل با کنجد و خشکبار و … به عنوان محصولات وابسته و همینطور داروهای با پایه ی عسل از پتانسیل بسیار بالایی در بازار بهره مندند.
j.        مدت زمان زنده ماندن محصول
با توجه به ترند استفاده از محصولات ارگانیک و با توجه به اینکه این محصول از دیرباز برای حفظ سلامت مورد توجه انسان بوده، محدوده زمانی برای مصرف آن حداقل در آینده نزدیک متصور نیست.
۶٫       به نظر شما، اگر ایده شما اجرایی شود، آیا شکل‌هایی از تقلید یا اجرای آن وجود دارد که به جای ارزش آفرینی، فرصت طلبانه باشد و تصویر این کسب و کار را در ذهن مردم تخریب کند؟
متاسفانه بسته بندی های فعلی که در بازار وجود دارند نشانی از همین تقلید های فرصت طلبانه هستند. بسیاری از شرکت ها که نامی بین مردم دارند و از قدرت شبکه توزیع بهره مند هستند، بدون برخورداری از تخصصی در این حوزه و بدون تعهدی مبنی بر حفظ کیفیت و حتی سلامت عسل (که با ارایه بیش از حد آنتی بیوتیک به زنبور باعث مضر بودن عسل می شوند) اقدام به بسته بندی این محصول می نمایند که صنعت بسته­بندی عسل را بد نام کرده است.