Menu
نویسنده مطلب : امید

مطلب مورد بحث:

آیا حاضرید در ماشین تجربه زندگی کنید؟


این تصمیم فرد به فرو متفاوت است.(و البته که تصمیم سختی است و حسابی هم ذهن انسان را به چالش می کشد.)

من علاقه زیادی به تنوع طلبی و زندگی های مختلف و به چالش کشیدن خودم و در مواردی سختی کشیدن هستم. شاید راحت طلبی دستگاه بتواند من را وسوسه کند اما به ورود به آن دستگاه، حس واقعی بودن ندارم. حس زندگی واقعی ندارم.(هرچند فرض بر آن است که با اتصال دستگاه، متوجه مجازی بودن این احساسات نخواهم شد، اما در زمان تصمیم گیری این احساس در من وجود دارد.)
دوست دارم زندگی را به واقعی ترین شکل آن زندگی کنم. حتی اگر بسیار سخت تر باشد. اما حداقل این حس را دارم که این سختی را در کنار افراد دیگر تجربه می کنم و در نهایت نیز شاید بتوان گفت که زندگی کرده ام.

برخی از نظرات دیگر را هم در این باره خواندم. تضمینی وجود ندارد که ما همین الآن نیز در حال زندگی کردن همچین چیزی نباشیم. اما در واقع بهترین کاری که می توانیم انجام بدهیم، این است که این زندگی را ادامه دهیم. هر جا فرصتی برایمان پیش آمد که بتوانیم در زندگی به یک بینش بالاتر برویم و مقداری واقعی تر زندگی کنیم هم باید از این فرصت استفاده کنیم. اما اینکه خودمان بخواهیم از عمد وارد یک طبقه پایین تر شده و زندگی را از چیزی که همین الان هستیم مجازی تر کنیم، اشتباه بنظر می رسد. شاید روزی بتوانیم به واقعی ترین لایه زندگی برسیم.

در نهایت باید بگویم من این کار را نخواهم کرد مگر زمانی که زندگی در نظرم بسیار سطحی و بی ارزش بنظر برسد و از آن لذتی نبرم. آن زمان شاید تصمیمم تعییر کنم.