Menu
نویسنده مطلب : امیر حسین بابایی

مطلب مورد بحث:

آرکتایپ‌های سیستمی | هدف گذاری اشتباه برای سیستمها


وجه تشبیهی که توی اکثر مثال های دوستان متممی  این بود که این معیار های هدف گذاری که تعریف شده بود تا یک دوره زمانی مناسب بودن و بعد از اون  یواش یواش  این معیار ها به نوعی برای دورزدن اهداف استفاده می شن مثلا:

همین نظام اموزشی خودمون نسل های قبل خیلی بهتر تونسته به مهندس و دکتر و تکنسین تبدیل کنه تا نسل های امروز رو

فکر می کنم با گذشت زمان ما همه تلاش می کنیم به نوعی راه در رو این معیار ها رو  پیدا کنیم در واقع احساس میکنم این ویژگی مغز ماست که با هر روشی که هست دوست نداره تلاش کنه و انرژی مصرف کنه.

به نظرم حتی همین کنکور حال حاظر که تقریبا همه موافقیم که دیگه معیار مناسبی برای  سنجش یادگیری واقعی نیستش و از فردا تبدیل بشه به یک سری امتحان های تشریحی به جای تست ها بعد گذشت چند سال دوباره کارایی خودش رو از دست می ده  با این تفاوت که اینبار کلی موسسه اموزش با متدد ها تشریحی نوشتن به وجود میان.

به نظر من این معیار ها و شاخص هایی که تعیین میشن تا ابد نمی تونن معیار مناسبی برای رسیدن به هدف باشن ، چون  اجزای این سیستم به نوعی هوشمند هستن و بالاخره تلاش می کنن تا این معیارم دور بزنن.

من فکر می کنم که راه حل توی پیدا کردن معیار یگانه ای که همیشه مارو به هدف اصلی برسونه نیست .بلکه راه حل توی بازبینی و بررسی های مداوم و تغییر پیوسته معیار ها با هدف میل کردن به معیار و شاخص بهینه هستش نه اینکه همه چیو رها کنیم و به دنبال معیار ارمانی بریم

روزگاری معیار این که کسی کارش رو درست توی کشور مون انجام بده میزان تقوا و تدیّن شخص بود که مثال و نمود واقعیش شهید رجایی می تونه باشه ، وبعد از اون که تقوا و تدین ملاک صداقت توی خدمت گذاری شد طولی نکشید که گرگ ها خودشون رو توی لباس میش کردن و باتکیه به اینکه تعهد ارزش مند تر از تخصص هستش خودشون رو متعهد جلوه دادن و شبانه همه ی میش ها را دریدند که  فکر می کنم تا دلتون بخواد مثالش روی توی سالیان گذشته دیدیم

نکته ی دیگه ای که به نظرم میرسه در باره ی سیستم های هوشمند اینه که این سیستم ها خودشون یادمی گیرند و این معیار ها رو تا اینکه کارایشونو از دست تغییر می دهند تغییر می دهن مثلا جوامع انسانی و حیوانات

جوری که دیگه امروز تو جامعه خودمون کمتر کسی برا ادم های با متدین ارزش قائل می شه

به نظرم ماهم اگر بخوایم یک سیستم خوب طراحی کنیم باید مثل سیستم های هوشمندی که توی طبیعت هستند مدام این معیار های رسیدن به  اهداف رو بررسی و بازبینی کنیم تا از دور زده شدنش چه توسط اعضای جاه طلب و چه توسط مکانیزم ناخواسته مغزمون جلو گیری کنیم