Menu
نویسنده مطلب : امیر شاهرخی

مطلب مورد بحث:

فایل صوتی رادیو متمم: استعدادیابی


رابطه استعداد و رضایت از زندگی
در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که بخش قابل توجهی از مردم روزی بیش از ۸ ساعت را در محل کار می‌گذرانند و البته کاری را انجام می‌دهند که نه در آن استعدادی دارند و نه علاقه‌ای به آن دارند.
بسیاری این تصور را دارند که شغلشان رنج و عذابی است که باید برای کسب درآمد و زندگی کردن تحمل کنند. ولی نمی‌دانند که نه تنها خود را از لذت بالقوه بزرگی محروم کرده‌اند بلکه با این نگرش احتمالا هیچ‌وقت به درآمد خوبی هم نمی‌رسند. بعلاوه عدم ارضای نیازشان به انجام کاری مفید و داشتن حاصلی در کار، باعث می‌شود که از زندگی هم لذت کافی نبرند‌.
این جاست که از کار و زندگی احساس نارضایتی می‌کنند و البته معمولا تصور می‌کنند که عامل اصلی این نارضایتی شرایط اقتصادی، حکومت، آب و هوا، اطرافیان و … هستند.
اما شاید بتوان ریشه بخش بزرگی از این نارضایتی را در مشغول بودن به کاری یافت که در انتخاب آن هر عاملی – شامل کلاس کاری، مد بودن، بازار کاری! – جز استعداد، لحاظ شده است.
والدین نسل ما با تمام حسن نیت و دغدغه‌ای که برای رشد فرزندانشان داشتند، معمولا بیشترین کاری که انجام دادند، تلاش برای فرستادن ما به رشته‌ای آینده‌دار و با کلاس – بخوانید پزشکی، نشد با کمی اکراه، مهندسی – و ترجیحا در دانشگاهی اسم و رسم‌دار بود.
امیدوارم نسل جدید توجه بیشتری به استعداد و علاقه فرزندانشان داشته باشند و کمتر تحت تاثیر جو غالب قرار گیرند تا هم افراد مفیدتری پرورش داده شوند و هم رضایت بیشتری از کار و زندگی به رغم تمام مشکلات داشته باشند.