Menu
نویسنده مطلب : سیمین ابراهیمی

مطلب مورد بحث:

تصمیم گیری شهودی | نقش انتخاب سوال کلیدی درست در تصمیم گیری بهتر


سلام دوستان عزیزم

یکی از تصمیم گیری های شهودی من، تصمیم به خرید نکردن از مترو و دستفروشان آنجاست.

تا به حال سوال کلیدی و مشخصی برای مواجهه با این تصمیم گیری در ذهن نداشته ام و اما حالا دارم و آن این است که:

– چرامن نباید از دستفروشان مترو خرید کنم؟

– آیا اجناس آنها از لحاظ کیفی از فروشگاههای دیگر پایین است؟

– آیا سهل الوصولی آن مرا به خرید تشویق می کند؟

– آیا تبلیغ فروشندگان در سطح واگن ها مرا مجاب به این امر می کند؟

– آیا خرید دیگران و توضیحات و تایید های آنها مرا به خریدن سوق می دهد؟

– آیا از سرِ دلسوزی چیزی می خرم؟
– آیا تا به حال به حقِ خودم برای سفری در آرامش و با سکوت بیشتر فکر نکرده ام؟
_ آیا من بعنوان شهروند و مسافر مترو صحیح است از زمانی که وارد آن می شوم شاهد کشمکش مامور مترو و فروشندگان باشم؟

– آیا می خواهم پول کمتری بپردازم و کیفیت محصول برایم مهم نیست؟

در اغلب موارد از لحظه ای که سوار مترو می شوم تا پایان راه با خود کلنجار می روم تا فلان جنس را بخرم یا نخرم! اما حالا دیگر می دانم جواب دلم را چگونه بدهم، به گونه ای که دیگر هوس خرید از این مکان را نداشته باشد.

پاسخی از سر تصمیم گیری شهودی، کاملا قاطع و کامل و جامع.

پی نوشت: با اینکه شخصا برای این قشر زحمتکش احترام خاصی قائلم و گاهی شرایط محیطی و جبری و خانوادگی و اجتماعی باعث این همه سختی برای آنان شده است، با اینحال وجهه و دید مناسب و مطلوبی در سطح عمومی و شهروندی برای شهرم و کشورم ندارد.