Menu
نویسنده مطلب : اکرم سلطانی

مطلب مورد بحث:

درسهای پیتر دراکر: گذشته همیشه چراغ راه آینده نیست


مثل خیلی از زنان سطح متوسط به پایین (از لحاظ علمی) جامعه ما: که وقتی ازدواج می کنن هیچ هدفی جز بچه دارشدن ندارن…بچه دار میشن…حالا بچه رو بزرگ کنن…حالا بفرستن مدرسه و نگرانیهای آموزشی…حالا بچه رو جدی تر تربیت کنن و اگه پسر باشه دغدغه کار و اگه دختر باشه دغدغه ازدواج!!! و در پایان بچه رو رد می کنن خونه بخت!!!

و حالا چی؟ توی این ۲۰ و اندی سال یک لحظه به زندگی خود به عنوان یک فرد مستقل از هر چیزی، به علایق خودشون، سرگرمیهای خودشون و چیزهایی دیگه فکر نکردن… و حالا که بچه از پیششون میره تنها ،بهانه گیر و افسرده میشن…چون روی چیزی سرمایه گذاری کردن که با تغییر زمان از پیششون خواهد رفت! و حال بماند که زنان این مدلی چقدر باعث آزار فرزندان و زندگیهای جدید فرزندانشون شدن…البته دل سوختن داره چون هیچ وقت بهشون یاد ندادند که روی خودتون سرمایه گذاری کنید نه روی کسی که روزی در کنار شما نخواهد بود

ببخشید مثالم کالا یا خدمات نبود!