Menu
نویسنده مطلب : یاور مشیرفر

مطلب مورد بحث:

کدام توالت را انتخاب کنم؟ | دن اریلی


من اتفاقا در محل کارم با این مسئله از دو جنبه روبرو هستم.

توالت یکی مانده به انتها را انتخاب می‌کنم. تقریبا همیشه. حتی اگر پر هم باشد، ترجیح می‌دهم منتظر باشم تا خالی شود.

دلیلش البته صرفا یک تصمیم ساده‌ است: شیر آب بهینه‌تری نسبت به دیگر سرویس‌ها دارد.

جنبۀ دومش چیزی است که اتفاقا همین سه روز پیش در حال فکر کردن به «نظریۀ بازی‌ها» در موردش بودم:

من همیشه روشویی سمت راستی را انتخاب می‌کردم.(نزدیک‌ترین)

اگر کسی آن‌جا باشد، انتخاب صرفا به کناری تقلیل می‌یابد و البته حساسیت خاصی نسبت به آن ندارم.

از دیروز تصمیم گرفتم (بر مبنای یک تحلیل کوتاه با نظریه بازی‌ها) که همیشه سمت چپی را انتخاب کنم.

دلیلش برایم واضح است: این روشویی (از میان سه تای موجود) هرگز به عنوان انتخاب اول هیچ‌کسی انتخاب نمی‌شود. مایع دستشویی‌اش همیشه پر است و چون کم استفاده می‌شود از مخزن قبلی که اسانس خوش‌بوتری نسبت به دو تای دیگر دارد، تغذیه می‌شود.

معمولا مشاهده می‌کنم که همیشه نخستین انتخاب افراد بسیاری (شاید به دلیل عادت به «راست رفتن» که در رانندگی و مترو و پیاده‌رو و امثالهم کم‌کم وارد ناخودآگاه فرد می‌شود)  به انتخاب دستگاه سمت راست متمایل است.

دستگاه وسط صرفا در صورتی انتخاب می‌شود که سمت راستی اشغال شده‌باشد. (فقط یک لایه بیشتر پیش می‌روند.)

به همین دلیل من پیچیده‌ترین و کم‌ ریسک‌ترین انتخاب را انجام می‌دهم و سراغ دستگاه سمت چپی می‌روم.