- usercontent - متمم
Menu
نویسنده مطلب : نیلوفر کشاورز

مطلب مورد بحث:

نامه ای به گذشته


سلام نیلوفر، خیلی وقته پیش نیومده بود اینجوری با هم حرف بزنیم.

میدونم از نصیحت خوشت نمیاد و منم نیومدم برای نصیحت کردن. اومدم باهات حرف دل بزنم، از اون جنس حرفایی که فقط با خودت میشه زد و نه کس دیگه ای.

من اینجام و توی این سال و وقت و لحظه میخوام خلاصه برات حال و روزم رو بگم و بهت بگم کجا وایسادم.  قبل از اون میخوام یه خبر خوب بهت بدم اونم اینه که توی ده سال آینده تو بسیار بسیار خوشحالتر از امروز هستی، عمیقا و قلبا. دوس دارم بگم چطوری به این نقطه می رسی ، شاید کمک کنه زودتر از من برسی.

نیلو هنوزم رک گویی رو دوس داری؟ پس اگه جوابت مثبته بذار بهت بگم که زندگی بمن یاد داد که هیچ راه آسونی برای موفقیت وجود نداره و این عالی ترین جنبه موفقیته بخصوص اگه از جنس رضایت قلبی هم باشه. تو زندگی رو به چالش میکشی و البته خودت رو. بعد درست توی یک نقطه ای از درد و رنج، رضایت سر و کله ش پیدا میشه و تو از عمق وجودت حسش میکنی. اونوقته که قلبت آرومه و این به نظر من زیبا ترین دستاورد یه انسان میتونه باشه.

راستی هنوزم سرطانی کتاب میخونی؟ بازم بخوووووون ، بیشتر از قبل ، فقط یه مقدار متنوع تر بخون و اصلا نترس که نظام فکریت به هم بریزه. بعضی کتابا از تو یه خرابه بر جا میذارن، ولی تو آدم ساختن هستی و اغلب بلدی روی اون خرابه ها چیزای خوبی بسازی.پس بازم بخون. این کلید ورودت به دنیاهای جدیده و خودت اینو خوب میدونی.

توی ده سال آینده خواهی دید که چقدر عرف، حرف مردم، فامیلای دور و نزدیک ، نظام ارزشی جامعه برات رنگ میبازه و چقدر تعداد آدمها توی زندگیت کمتر و کمتر میشه و به همون نسبت به کیفیت شون اضافه میشه.

راستی اون میل به سرکشی که توی وجودت هست رو زنده نگه دار خیلی جاها لازمش داری تا با اون جریان احمقانه اکثریت همراه نشی بخصوص با رشد تکنولوژی بیشتر به حرفم می رسی.

چند نفر رو باهاشون آشنا میشی که برات مثل نقطه عطف می مونن. یکی شون پر پروازت میشه و بدون اون فیلم و موزیک  و سفر و ماجراجویی چیزی از جنس “رنگ” کم داره و اگه دنبال یه آدم به رنگ آبی آسمونی میگردی ، اون خود خودشه.