Menu
نویسنده مطلب : مهشید محمدی

مطلب مورد بحث:

تصمیم گیری شهودی | نقش انتخاب سوال کلیدی درست در تصمیم گیری بهتر


سلام دوستان متممی.

دونفر از همکاران مستقیم من عادت دارند درغیاب سایر همکاران، آنها را مسخره کنند یا به بدگویی در رابطه با آنها بپردازند. دراین زمان، من خودم را به کاری سرگرم می کنم و در شرایطی که نظرم پرسیده می شود تنها به لبخندی بسنده و سکوت می کنم. فکر می کنم سکوت من درچنین زمانی یک تصمیم شهودی باشد.

سوال هایی که باید از خودم بپرسم:

*آیا برای دوری از کشمکش و تنش احتمالی با همکاری که مورد تمسخر واقع می شود، از بدگویی پرهیز می کنم؟

*آیا به دلیل مسائل اعتقادی از همراهی کردن همکارانم در بدگویی سایرین اجتناب می کنم؟

*آیا به دلیل کم صحبت بودن، تمایلی به مشارکت ندارم؟

*آیا به دلیل اینکه هر شخص و هر گفتگویی را درحد همصحبتی نمی بینم سکوت را ترجیح می دهم؟

*آیا ترجیح می دهم در محیط کاری نظرات شخصیم را برای خودم نگه دارم تا احتمالا مورد قضاوت قرار نگیرم؟

سبز باشید و برقرار.