Menu
نویسنده مطلب : مهران خوش فرجام

مطلب مورد بحث:

یکی از جملات مارتین لوتر کینگ | سکوت دوستان یا حرف‌های دشمنان؟


همه به نوعی تجربه این جمله را داشتیم مثل موقعی که افرادی در جمع شما رو به خاطر کاری که کردید دست انداختند و به شما میخندند، شما رو به دوست صمیمی خود میکنید تا اندک حمایتی از او دربافت کنید و در اوج نا باوری میبینید دوست صمیمی شما هیچ اقدامی نمیکند یا بد تر با جمع همراه میشود و به شما میخندد…

به نظر من این موضوع بخشی به تعریف دوستی بر میگردد و همان جمله در درس های قبل که میگفت احتمالا نیمی از کسانی که ما آن ها را به عنوان دوست صمیمی خود تصور میکنیم ما را جزو حلقه ی دوست صمیمی خود نمیدانند و به راحتی در این موقعیت ها با سکوت خود موجب رنجش ما میشوند.

و نهایتا فکر میکنم که انسان ها در این گونه موقعیت ها بیشتر منافع خود را در نظر گرفته و طبق منافع شخصی از رفتارهایی که بالا گفته شد یکی را انتخاب میکنند.