Menu
نویسنده مطلب : جواد خان‌احمدی

مطلب مورد بحث:

ماجرای شام دُنگی


من و ۴ تا از همکارام برای ادامه تحصل به شهرستانی میریم که حدود ۱۱۰ کیلومتر با محل زندگی مون فاصله داره و هر هفته هم یک نفر ماشین میاره . اون روزهایی که من ماشین نمیارم خیلی حس خوبی داره و واقعا راحتم . اون روزهایی هم که ماشین میارم باز بدلیل حضور ۴ نفر همراه و هم صحبت از به تنهایی رفتن بهتره. تا قبل از خوندن این مطلب فکر میکردم تنها حسن این قضیه اینه که هزینه رفت و آمد من کمتر میشه ولی حالا که دارم دقیق تر به موضوع نگاه میکنم مینونم حسن های دیگه ای هم ببینم : اینکه به رفاه کل جمع مون کمک میکنه (اگه بخوای خودت هر هفته ماشین بیاری و این مسیر طولانی رو رانندگی کنی واقعا خسته کننده است ) واز لحاظ اقتصادی هم برای کل جمعمون کم هزینه تره . در ضمن  اگه قضیه رو کمی کلی تر و جهان شمول نگاه کنیم از تمام ظرفیت ماشین استفاده میشه و در کاهش آلودگی هوا هم موثره موضوعی که این روزها توی شهرهای بزرگ با هوای آلوده خیلی مورد نیازه.