- usercontent - متمم
Menu
نویسنده مطلب : شهاب مخلص گرامی

مطلب مورد بحث:

سنگی بر کوهی


تصویر پنجم :

آدما تو قابهای مجازی زیباترن. قدیم تر ها هر فرد یک بعد درون داشت و یک بعد برون. بعضا بین درون انسانها و آن تصویری که از خودشون نشون میدن ، تضاد بود. این تضاد خودش میتونست منجر به رشد و تعقل و چالش برای فرد باشه. اینکه چقدر این تضاد واسه افراد دیگه مشهود بود یا نه، بسته به آدم ها و قدرت شناخت و دنیادیدگی ما فرق می کرد. (بعضی اوقات هم مدل ذهنی ما مشکل داشت و طرف آن چیزی که فکر می کردیم ، نبود). این روز ها آدمها یک نمود شبکه اجتماعی هم پیدا کردند. (مخصوصا وقتی فیس بوک رو اوج بود). آدمها تو این غالب از دم عالی هستند. از عکس پروفایل گرفته تا مطالبی که منتشر می کنن و صفحاتی که دنبال می کنند. همه اهل تاریخ و کتاب هستند. همه در فرهنگ سازی و با فرهنگ بودن پیشرو و صاحب منظر هستند. اما دریغ که افراد از آنچه در فیس بوک می بینید به خودشان بی ربط ترند.  شاید فیس بوک هر کس اون آرمان شهری هست که دوست داره اونجوری باشه و چون دستیابی به این مهم تو دنیای واقعی با صرف هزینه است (زمانی ، مالی ، سختی کار و تلاش ، تنبلی و …) افراد به همون فیس بوک اکتفا می کنند و تو دنیای واقعی هیچ تلاشی نمی کنند که حتی ذره ای شبیه اون آدم خوبه پروفایلشون باشند.