Menu
نویسنده مطلب : مریم محمودی

مطلب مورد بحث:

نویسندگان چگونه می‌نویسند؟ (یک مصاحبه)


به نظر من بهترین هدیه یک آدم موفق به کسی که دوست دارد در همان  حوزه موفق شود اما هنوز در ابتدای مسیر است، صحبت کردن از انواع تجربه ها و حس هایی است که در طول این مسیر تجربه خواهدکرد، خصوصا حس های منفی و ناکامی ها. غالبا افراد موفق درباره حسهای خوب حرف میزنند اما فرد تازه کار غالبا نمیتواند آن حسهای خوب را تجربه کند و بیشتر در حال تجربه ناکامی ها و دشواری هاست.
اگر فرد تازه کار بداند که آن کسی که امروز از او جلوتر است هم، این ناکامی ها را تجربه کرده، خودش را تنها احساس نمیکند و فکر نمیکند اگر الان نمیتواند به سرعت و با کیفیت بنویسد، پس به معنای اینست که هیچوقت نخواهد توانست.
برای خود من این دسته از تجربیات بسیار آموزنده هستند، چون متاسفنه بیشتر وقتها فکر میکنم تنها کسی که در دنیا که موقع نوشتن این مشکلات را دارد، زود خسته میشود، چیزی به ذهنش نمی آید، سرعتش کم است یا چیزهایی از این قبیل، من هستم و بقیه حتما دارند خیلی راحت و روان مینویسند و اینطوری خودم را میبازم.

اما وقتی میبینم که برای بزرگترین نویسنده ها هم چنین لحظاتی پیش می آید، امیدوار میشوم.
وقتی آنها از ضرورت استمرار و تمرین حرف میزنند امیدوارم میشوم که مشکل اصلی من تمرین نکردن است نه استعداد نداشتن.