Menu
نویسنده مطلب : حمید

مطلب مورد بحث:

روش های تصمیم گیری | آشنایی با سیستم یک و دو در فرایند تصمیم گیری


سلام
۱) ماه گذشته به همکارم ظنین شدم. خیلی ضریح نظرم را بهش گفتم. توجیهات و دلایل منطقی زیادی آورد که سو ظن من را بی دلیل جلوه دهد. اما کمتر از بیست روز کشید تا دلیلی عینی برایش آوردم و برایش در شغلی دیگر آرزوی موفقیت کردم.
همچنین بیست و پنج سال پیش را یاد دارم که با وجود قبولی ارشد با رتبه خوب تصمیم گرفتم ادامه تحصیل ندهم. و در مقابل مخالفت اطرافیان سعی بسیار نمودم که تصمیم خودم را توجیه کنم که نشد. با این وجود من مصمم تر از آن بودم که تغییر نظر بدهم. الان هم پشیمان نیستم. بلکه بسیار خوشحالم.
ولی تصمیمی از سیستم یک که حالا پشیمان هستم؛ تصمیم به شراکت با برخی همکارانم بود. که اگر با تحلیل نتایج متصور آن تصمیم گیری کرده بودم الان حسرت چند سال عمرم را نمی خوردم. البته اگر بخواهم منصفانه قضاوت کنم باید اذعان کنم که آگاهی آن روزم برای اخذ تصمیم صحیح کافی نبود.