Menu
نویسنده مطلب : فراز گرگین

مطلب مورد بحث:

تمرین نوشتن آزاد - گام اول نویسندگی


قبل از پاسخ به تمرین: این بخش از مثالی که زده بودید منو یاد کتاب یادداشتهای زیرزمینی داستایوسکی انداخت. خصوصا بخش اولش که یه فردی انگار که دیوونه باشه برای خودش مدام حرف میزنه. با اینکه خیلی از کتاب خوشم نیومد ولی از نوع و سبکش لذت بردم. جالب بود.

و اما در جواب راهکارها:

افرادی که با مترو رفت و آمد میکنن میتونن بخشی از وقایع مترو رو شرح بدن. من هربار که از مترو استفاده میکنم اتفاق جالب یا جدیدی رو مشاهده میکنم. نوشتن درموردش میتونه شروع خوبی باشه.

نکته بعدی اینه آدم هرروز اهدافش رو بنویسه و تا حدی مسیر رسیدن به اونهارو مشخص کنه. این نفع خیلی بزرگتری داره چون باعث میشه بخاطر روزمرگیهای زندگی، خودمون رو فراموش نکنیم {من اعتقاد دارم یه آدم با اهدافش قابل شناسایی هست}. اشاره کنم که من اینکارو نکردم و الان در پاسخ به تمرین درس به این نتیجه رسیدم که میتونم اینکارو کنم.

نکته آخر. وبلاگ راه بندازیم. متاسفانه عادت داریم کاری میکنیم سریع بازخوردشو از طریق لایک و فیو از دیگران بگیریم. وبلاگ نویسی اما فرق داره و ممکنه سالها بنویسیم و هیچکس هیچ نظری نده یا خیلی کم باشه یا اصلا خواننده نداشته باشه. اولش احتمالا سخته ولی به زودی شیرین میشه.