Menu
نویسنده مطلب : Fatima gh

مطلب مورد بحث:

در ستایش سکوت | برای تمرین سکوت وقت بگذاریم (ارلینگ کاگه)


سکوت…

سکوت یک دنیای زیباست، دنیایی که خیلی از ما می ترسیم توش پا بذاریم. آدم هایی رو در اطرافم می شناسم که سکوت رو شایسته نمی دونن و براش دنبال دلیل هستن. برای همین وقتی کنارشون ساکت می نشینی می پرسن: خوبی؟ چرا ساکتی؟ از من دلخوری؟ جاییت درد می کنه؟ و کلی سوال دیگه. مشکلی برات پیش اومده؟

با وجود چنین آدم هایی می شه به سکوت پناه برد؟

جایی خوندم که ما سه نوع زبان داریم، حالا شاید تعبیرم درست نباشه: یکی زبان ظاهری که با دیگران ارتباط می گیریم. یکی زبان کوچک. همون که با خودمون صحبت می کنیم. خودمونو ملامت می کنیم و… یکی هم زبان مغز . برای تجربه سکوت باید با این سه عزیز یک قرارداد ببندیم و به مرحله ای برسیم که جناب مغز هم آروم بگیره.