Menu
نویسنده مطلب : سید میثم صباغ

مطلب مورد بحث:

شاخص‌ها هم کهنه می‌شوند و نیاز به بازنگری دارند


در بحث کنترل کارآیی نیروی انسانی

معضلی که به عنوان کارمند بخش خصوصی با آن مواجهم اهمیت حضور فیزیکی مطابق روال گذشته است. شاید مجموعه ای که نمایشگاه عرضه یا نمایش محصولات دارد. حضور فیزیکی کارشناس به عنوان یک پارامتر اساسی قابل اندازه گیری باشد. اما در سازمانی که تولید محصول به شدت تحت تأثیر انگیزش و شایستگی کارکنان باشد اعمال کنترل برای حضور فیزیکی با نکته مذکور در تعارض قرار بگیرد.

مثال: مدیر دپارتمان یا کارشناس ارشد سازه یک شرکت ساختمانی مسئول انجام پروژه محوله با کیفیت مطلوب و در زمان برنامه ریزی شده است. اولین مشکل ایجاد کنترل کننده های حضور فیزیکی، افزایش برآورد زمان کارها از طرف تیم اجراست تا محدوده امن ایجاد کند. در صورتی که می توان با ایجاد تفکر محصول محور، و تقویت تعهدات زمانی به پروژه و کار مفید به جای حضور فیزیکی علاوه بر تأمین اهداف شاخص قابل قبول تری باز تعریف کرد.