Menu
نویسنده مطلب : مهدی

مطلب مورد بحث:

بشقابی پر از انواع غذاها - تکنیکهای تجربه شادی بیشتر


بچه که بودم کنسول های بازی اون زمان میکرو و سِگا بود و من هم مثل بقیه عاشق این بازیها مثل قارچ خور و مورتال کامبت و اینا بودم ولی فیلم های بازی ها هم گرون قیمت بودن و هم تنوع بازیها خیلی محدود بود و مراحل بازی ها هم اکثراً کم بود و فوری میرسیدی مرحله آخر، واسه همین همیشه هر بازی رو چندین بار از اول تا آخر بازی میکردیم. طبق تجربه ای که به دست آورده بودم اگه یه بازی رو ظرف دو سه روز چند بار از اول تا آخر بازی میکردم خسته میشدم و ازش بدم میومد و دیگه رغبت نداشتم طرف اون گِیم برم (همسایه ها و فامیل هم نظرشون همین بود)، واسه همین هر بار یکم که بازی میکردم با این که دلم میخواست بازم ادامه بدم، ولی جمع میکردم و میرفتم فوتبال بازی میکردم و یه جوری خودمو سرگرم میکردم و بعد از چند ساعت دوباره میرفتم سراغ میکرو یا سِگا و اینجوری لذت چندین برابری رو در مدت زمان بیشتری از یک گِیم تجربه میکردم.