Menu
نویسنده مطلب : صابرقاسم بیگی

مطلب مورد بحث:

راهکارها را با توجه به محدوده اثر و افق زمانی آنها تحلیل کنید


آیا درس خواندن بیشتر می تواند باعث موفقیت بیشتر من شود؟

حوزه تعریف مساله: 

چرا من به این نتیجه رسیده ام که باید موفقیت بیشتری کسب کنم ؟ آیا برای من “موفقیت” و “رضایت” در یک راستا و در یک جهت قرار می گیرند؟ به بیان دیگر ممکن است من به دلیل نداشتن “رضایت” تمایل به کسب “موفقیت” بیشتر داشته باشم؟ آیا درس خواندن من باید لزوما در راستای آموخته های قبلیم باشد؟ آیا درس خواندن لزوما به معنای کسب مدرک دانشگاهی است؟ آیا بین “یادگیری” و “آموزش” تفاوت قائلم؟ آیا نیازمند یادگیری در زمینه هایی هستم که در آنها ضعف دارم؟ آیا نیاز به آموزش و یا یادگیری بر اساس مقایسه ام با اطرافیانم شکل گرفته و یا نسبت به تواناییهای خودم انتظار بیشتری از خودم دارم؟

افق زمانی حل مساله:

کوتاه مدت.:اگر فرایند آموزش و سرمایه گذاری در جهت رشد خودم را با کاشتن درخت مشابه کنم قطعا در کوتاه مدت انتظار میوه نتایج را نخواهم داشت. در کوتاه مدت شاید به دلیل هزینه کردن وقت و گذشتن از لذتها یادگیری و یا درس خواندن برایم نتیجه مطلوب را ایجاد نکند. شاید هم عدم نتیجه گیری مطلوب ناشی از کوتاهی من است که در کوتاه مدت از طریق داده های اندک نمی توانم به اطلاعات برسم. برای گرفتن بازخورد نیازمند داده های بیشتری هستم. ممکن است هنوز موفق نشده باشم. اما اگاهی ازین امر مرا راضی می کند.

میان مدت: نهال یادگیریم در حال سر بر اوردن است. گاهی در لابه لای کلمات و جملات روزمره ام از مهارت جدید استفاده می کنم. اما هنوز به مرحله دانش نرسیده ام. هنوز ارتباطات بین این اجزا در من شکل نگرفته است. درین مرحله نسبتا موفق هستم و چون در مسیر درست هستم رضایتمندم. بدون بازخورد و ارزیابی درست نمی توانستم رضایتمندی ایجاد کنم.

بلندمدت: من مجهز به دانش و مهارتی هستم که می تواند در موقعیتهای دشوار زندگی شخصیو یا کاری و اجتماعی به مددم بیاید. علاوه بر احساس موفقیت و رضایت ناشی از دستیابی به نتایج دلخواه احساسآرامش هم دارم.