Menu
نویسنده مطلب : میلاد کا

مطلب مورد بحث:

همه مدال‌های من


تصویر اول: 
سرگرم کردن بچه ها با بازی ها و اپلیکیشن ها برای رسیدن به سرگرمی های شخصی! (چیزی که به فراوانی در اطرافیان می دیدم) و در کنار اون اتفاقی که میفته عدم توجه به نیاز بچه ها برای دیالوگ و ارتباط مستقیم با خود ماست.

تصویر دوم: 

پذیرش باورهای جدید که با درد همراهه و افرادی که از ترس این درد وارد بازی نمیشن.

تصویر سوم: 

شبیه جار زدن برای تغییر می مونه ، پاک کردن عکس ها و پیام ها و شماره ها برای فهموندن اینکه همه چی تموم شده مخصوصا وقتی که درون خودمون هنوز باور داریم که همه چی تموم نشده

تصویر چهارم: 

سیستم هایی که به جای: تلاش در کنار “هم” ، تلاش برای “من” (رئیس ، کارفرما و …) رو ترویج می کنند.

تصویر پنجم: 

شکاف بین تفکرات و باورها پدر و مادر و فرزندان و در کنارش اصرار پدر و مادر برای دیدن دنیا از عینک اون ها

تصویر ششم: 

نسل جدید ، نسل ارتباطات دیجیتال.

تصویر هفتم: 

کشورگشایی و فتح دنیای امروزی با یه اپلیکیشن ۲۰ مگابایتی صورت میگیره. شمشیرها رو زمین بندازید و اپلیکیشن تولید کنید :))