Menu
نویسنده مطلب : هومن کلبادی

مطلب مورد بحث:

پشیمانی در تصمیم گیری: کارآفرینی انتخاب من نبود


با سلام

من بارها و بارها در زندگیِ حرفه ایِ خودم و اطرافیانم ، داستانهایی مشابه رو تجربه کردم . مثلاً در سال ۸۵ ، یکی از بستگان سببی که الان دیگه از بستگان محسوب نمیشه ، پیشنهاد مشارکت در تاسیس و راه اندازیِ یه کافی شاپ که امروز از معروفترین کافی شاپ های زنجیره ای ایران هست رو به من داد و گفت بیا و ۲۵ درصد سهامِ این شرکت رو خریداری کن . در اون مقطع ، به دلیلِ مخالفتِ شدیدِ اطرافیانِ نسبی و به دلایلِ غیر منطقی اعم از اینکه ” کافی شاپ داری که شغل نیست ” یا ” الان خودت نمایندگی ایران خودرو داری و میتونی همین پول رو برای توسعۀ کارِ خودت استفاده کنی ” تصمیمِ من رو برای مشارکت در این سرمایه گذاری ، تغییر دادن  :) جالبه که الان و پس از کمتر از ۱۰ سال ، اون کافی شاپ از فعالترین و معروف ترین کافی شاپ های ایرانه و بیش از ۳۰ شعبه در ایران داره . اینکه پشیمون هستم یا نه به این بستگی داره که بخوام راست بگم یا دروغ :)