Menu
نویسنده مطلب : آرام آخوندی

مطلب مورد بحث:

خطای تمرکز بر آخرین اطلاعات


یک موضوع کلی که به ذهنم میرسه این هست که در بیشتر مواردی که ارتباطمون با دیگران دچار تنش میشه اتفاقی که میفته شاید از نوع خطای تمرکز بر آخرین اطلاعات هست. اینکه خوبیها و صفات مثبت و رفتارهای نیک پیشین شخص رو نادیده میگیریم و یکی دو برخورد آخر که مناسب نبوده است را مبنای قضاوت تمام ارتباطمون قرار میدیم و مشکلات زیادی رو به خود و دیگران تحمیل میکنیم.

اخیرا یکی از بستگان نزدیک با اشتیاق پیشنهاد کردند که واحد همکف آپارتمان نوسازشون رو به هزینه خیلی مناسبی که صرف تجهیز نهایی اون بکنم به من اجاره بدهند. این مکان به محل کارم نزدیک و یک منطقه خیلی خوب شهر محسوب میشه و من رو به بخشی از بستگان نزدیکتر میکنه اما از منزل والدینم دور میشم. موقعیت سکونت فعلی هم مشکلاتی داره از جمله نوساز نبودن ساختمان و نداشتن نور کافی و دوری از محل کار. با پیشنهاد مطرح شده موافق بودم و با چند نفر مطرح کردم و گفتند خیلی خوب هست تا اینکه در صحبت با برادرم شنیدم فرزندان این خانواده احتمال دارد با نظر والدین خودشان مشکل داشته باشند. یادآوری مساله ای که اخیرا برایشان ایجاد شده بود و من فراموش کرده بودم کافی بود تا از پذیرش این پیشنهاد منصرف بشم.

اگر بخواهم امتیاز بندی انجام بدهم:

نظر آقا و خانم صاحب ملک (با اشتیاق زیادی که به موضوع دارند و خود انسانهای مهربان و دوست داشتنی هستند و شرایط خوب پیشنهادی): ۳۰+

نظر خواهرم که مثبت بود:۱۰+

نظر مادر و پدرم:۲۰+

نظر برادرم در کل:۱۰-

اطلاعات نهایی یادآوری شده در صحبت با برادرم : ۳۰-

در مجموع امتیاز ۲۰+ به این تصمیم تعلق میگیره اما به نوعی هست که اگر مخالفتها پیش بیاد حسم رو به اوضاع بد میکنه و ۲۰% امتیازخیلی کمی برای مقابله با اثرات منفی اون تصمیم هست. معیارهای من نمرات متفاوتی برای هر گزینه در نظر میگیره. و هر کس قطعا نمره متفاوتی به موارد مشابه خواهد داد. مثلا من بدلیل اینکه از ایجاد تنش احتمالی خیلی نگرانم بدون صحبت با طرف های اصلی ماجرا نمره منفی سنگینی را به یک مورد میدهم و با وجود اینکه نهایتا نمره مثبت به نفع پذیرش پیشنهاد هست عملا وزن ۱۰۰ درصدی به یک مورد ۳۰ درصدی میدهم و پرونده را میبندم.