Menu
نویسنده مطلب : مهدی چابک

مطلب مورد بحث:

دایره همدلی | ما با چه کسانی هم‌سرنوشت هستیم؟


بر اساس تفکر سیستمی عوامل بسیاری روی دایره ی همدلی می تونند تاثیر بزارن.

بسته به سن فرد، مذهب، خانواده، جامعه، کشور، اقتصاد و محل زندگی یا جایگاه اجتماعی می تونه این دایره گسترده تر یا محدودتر بشه. حتی نمیشه گفت بهبود هر کدوم از اینها می تونه این دایره رو تنگ تر یا محدودتر کنه. مثلا ممکنه بگیم در کشورهای اقتصاد ضعیف که شاید فساد بیشتر باشه، دایره ی همدلی کاهش پیدا کنه، گرچه خود این درستی یا غلطی اون بر اساس هیچ سند و مدرک مستدلی نیست عکس این نیز هم صادقه. یعنی ممکنه بشه گفت در اقتصادهای قوی هم همینطوره.

حتی نکته ای هم که قابل ذکره انتظارات افراد از جایگاه های مختلف در اجتماع هست. مسلما دایره ی همدلی ای  که از یک مسئول ارشد مدیریتی انتظار میره برای مردم کشورش، بسیار بیشتر از دایره همدلی مثلا یک معلم هست چون اون مسئول ارشد با تنگ تر شدن یا گسترده تر شدن دایره ی همدلیش روی سرنوشت هزاران یا شاید میلیون ها نفر تاثیر گذار باشه. برای همین هم هست که میبینیم تنگ تر شدن دایره ی همدلی برخی مسئولان  به  سمت خونوادشون موجب نارضایتی در جامعه شده. 

به نظرم چون بحث برمیگرده به خلقیات انسان و خلقیات انسان کمیت پذیر نیست و دایم در حال نوسان هست نشه براش الگویی خاص یا ثابت تعریف کرد.

تنها چیزی که در اینجا می تونم بگم در خصوص دایره ی همدلی خودمه و حتی همین هم از قطعیت برخوردار نیست چون ممکنه واقعیت چیز دیگری باشه اما خودم دوست داشته باشم دایره ی همدلی خودم رو اینگونه ببینم و ممکنه در نگاه کسانی که من رو از نزدیک میشناسن کاملا متفاوت باشه.

من دایره ی همدلی خودم رو سعی میکنم تا جایی وسیع کنم که ناخواسته موجب ناراحتی انسان دیگری یا موجود دیگه ای نشه. وقتی میدونم کسی تمایل نداره در مورد موضوعی شخصی باهاش صحبت کنم قطعا اینکارو نمیکنم و حتی در موردش فکر هم نمیکنم. مثال های زیادی میشه زد اما خلاصه میشه گفت دایره ی همدلی من حداقل در مورد انسان ها تا جایی هست که به کسی ضربه نزنم، ضربه نخورم و از فایده ی همدلی خودم مطمئن باشم و قضیه ی خاله خرسه اتفاق نیوفته :)