Menu
نویسنده مطلب : علیرضا حقگو

مطلب مورد بحث:

پروژه پایانی درس تصمیم گیری


تصمیم اشتباه ۱۰ سال قبل : در مورد خروج از ایران و مهاجرت همراه همسرم ، به اشتباه تصمیم گرفتم که بمانم و ایکاش میرفتم.
حالا من با آموخته های فعلی در کنار علیرضای اون موقع نشستم و میخوام باهاش صحبت کنم :
سلام علیرضا جان !
شنیدم داری در مورد مهاجرت فکر میکنی که بری یا نری . راستش باز هر چی که خودت تصمیم میگیری و باهاش راحتی انجام بده ولی من چون دوستانی دارم که در زمینه تصمیم گیری چیزهایی بهم یاد دادن برات میگم ، فکر میکنم خیلی به دردت بوخوره:
۱-      یه مدتیه مدام به خانومت میگی حالا صبر کن ببینیم چی میشه . تصمیم گیری رو هی عقب میندازی . میخواستم بگم به این میگن فوبیای تصمیم گیری . یعنی ترجیح میدی بجای فکر کردن به مساله مهم که همون بحث مهاجرته خودت رو مشغول کنی به موضوعات کم اهمیت . مثلا میگی بزار ببینم تا آخر امسال وضعیت شغلیم بهتر میشه یا نه  و یا مدتی خودته مشغول میکنی که مثلا صبر کن ببینم فلانی که وکیل گرفت برای انجام کارهای اداری مهاجرت ، کارش چی میشه ! اینها یعنی انتخاب های کوچکی که در واقع تو رو از انتخاب اصلی ات دور میکنه . بنظرم روی تصمیم اصلیت فقط زوم کن و انتخاب کن .
۲-     من میدونم برای تصمیم به مهاجرت و یا عدم مهاجرت به مادرت خیلی فکر میکنی . مادری داری به شدت احساسی و وابسته به بچه هاش . اگه تو تب کنی اون میمیره . فکر میکنی اگه من دور بشم وضع اون چی میشه .
خب می خوام بگم به این میگن یه ” معیار ” . یعنی آدمها در تصمیم گیری ، معیار های مختلفی دارن . سعی میکنن همزمان به همه اونها فکر کنن . مثلا تو همزمان به وضع مادرت ، آینده خانواده و بچه احتمالی، احتمال شکست در خارج و ضرورت برگشت ، حرف مردم ، زندگی در جای غریب ، هزینه های زیاد و … فکر میکنی . خب بنا بر اصول تصمیم گیری صحیح تو نباید بین اینهمه معیار گیج بزنی . توصیه میکنم اونها رو روی کاغذ بنویس و به هر کدوم بر اساس باورهات و آرامش ذهنی یه امتیاز بده . به این موضوع برون ریزی ذهنی هم میگن .اونوقت میتونی بر اساس معیارهای پر امتیازت راهتر تصمیم بگیری . صادقانه و از ته دلت امتیاز بده .
۳-      آدمها همیشه با دو جور سیستم (سیستم دوگانه) اقدام به تصمیم گیری میکنن . سیستم اول تا حدود زیادی احساسی ، انرژی کمتر ، سریعتره و سیستم دوم بصورت انرژی بری بیشتر و با تعمق زیاد و با تاخیر همراهه .
حالا چون بحث مهاجرت موضوع خیلی مهمیه و تاثیر اون تا آخر زندگیت با تو هست، توصیه میکنم حتما بر اساس سیستم شماره ۲ اقدام به تصمیم گیری کنی .
۴-      یه موضوع خیلی خیلی مهم برات بگم که در وهله تصمیم گیری تاثیر به سزایی داره و اون بحث “اجتناب از باختن و یا ترس از دست دادنه” .
همش فکر نکن که اگه من برم خارج و اگه موفق نشم تمام چیزهایی که تا حالا تو زندگی داشتم رو از دست میدم . (خونه ، ماشین ، پول نقد ،…) . خب چرا همزمان به موفقیت هایی که ممکنه بدست بیاری (امنیت ، آینده ، پیشرفت و …) فکر نمیکنی ؟ چرا ترس تو ناشی از باختن اینقدر بیشتر از خوشحالی ناشی از بدست آوردنه ؟!
بنظرم فقط به باختن و ترس ناشی از اون فکر نکن و به آوردهای مهاجرت هم فکر کن .
      در هر حال در دو راهیه مهمی از زندگیت قرار گرفتی و لطفا مسیری رو برو که علیرضای آینده به این انتخابت  افتخار کنه . سر آخر خواهش میکنم به حرفام خوب فکر کن و درست تصمیم بگیر!
پی نوشت : تو متن پروژه خواسته شده بود که با خود چند سال پیش خودمون صحبت کنیم . لذا من صحبت رسمی و کتابی رو که خیلی دوستان و حتی آقای شعبانعلی استفاده کردن رو نپسندیدم . به همین دلیل نوع نگارش پروژه خودمانی شد.
با سپاس