Menu
نویسنده مطلب : مهدی عطار

مطلب مورد بحث:

درباره توقعات بی جا و کاهش انتظار از دیگران


من، پاسخ به این سوال که «آیا دیگران باید بخاطر رفتار خوبی که نسبت به آن‌ها داشته‌ایم رفتار خوب متقابل نشان دهند؟» را اینگونه می‌دهم:

کاملاً بستگی به نوع ارتباط دارد. همانطوری که در درس
تعریف رابطه عاطفی چیست؟ زندگی شما تا چه حد از نظر روابط عاطفی غنی است؟
یاد گرفتیم ممکن است سهم مبادله‌ای بودن در رابطه‌ای بسیار زیاد باشد و در این روابط است که باید نسبت به خوبی که می‌کنیم و پس نمی‌گیریم محتاط رفتار کنیم تا احساس سرخوردگی و بی‌مهری نکنیم. مصداق و مثال دم دستی که به ذهنم الان رسید بر می‌گرده به زمانی که در دوره‌ی لیسانس بایست در قالب گروه‌های دو نفره گزارش‌کار تحویل می‌دادیم و سهم بالایی از این ارتباط از نوع مبادله‌ای بود. هفته‌ای بود که هم‌گروهی من امتحانی داشت و من داوطلبانه تهیه‌ی گزارش‌کار را بر عهده گرفتم،هر چند که غالباً دونفره آن را تکمیل و تحویل می‌دادیم، البته از آنجایی که هیچ گربه‌ای محض رضای خدا موش نمیگیرد انتظار داشتم که در شرایط مشابه که حجم کاری من بالا بود این کار متعاقبا پاسخ داده بشود که البته شرایط متناسب با انتظار من پیش نرفت و منجر به تحویل ندادن گزارش یکی از آزمایش‌ها و نتیجتاً شکر آب شدن ارتباطمان شد.

البته در شرایطی که سهم ارتباط عاطفی در رابطه پر رنگ‌تر است غالبا کار‌ها بدون چشم‌داشت برگشت صورت می‌گیرند و اگر کاری انجام می‌دهیم در اکثر موارد خودمان دوست داریم که این‌کار را انجام بدهیم، در واقع این خودمان هستیم که از انجام آن کار حس خوبی می‌گیریم و انتظاری برای جبران نداریم. به عنوان مثال رابطه‌ی مادر و فرزند را در نظر بگیرید، چون بار عاطفی بسیار زیادی در این روابط وجود دارد تقریبا همه‌ی افعال مادر بدون چشم داشت و کاملاً‌ غریزی انجام می‌شود.