Menu
نویسنده مطلب : آفاق رحمانی

مطلب مورد بحث:

حس خوب هدف گذاری | آیا هدف داشتن واقعاً فایده هم دارد؟


رسیدن به نقطه شروع مثل پیدا کردن مرکز زمین هستش، شما همینجایی که ایستاده اید درست نقطه شروع محسوب میشه. اینکه اهداف چه تاثیری روی انگیزه دارند نیز کاملا به دقت و علاقه در تعیین و تنظیم اونها بستگی داره. رسیدن به اهداف با فرمول خطی و سیستمیک هم هر دو در طی مسیر برنامه ریزی به چالش هایی دچار خواهند شد که ناگزیر به تغییر مدل ذهنی و تعویض و تفویض هایی در انجام رسالتهای معین شده می رسند ولی با حفظ بازه زمانی و ساختار مبتنی بر واقعیات، میشه از پس بسیاری از این چالش ها و ترس های پنهان و آشکار برآمد.

من به اصالت اهداف در تبیین مسیر و کشف انگیزه به نوعی می نگرم که شاید بزرگی و سختی اهداف هم به این اندازه برام بزرگنمایی و رسالت انگیزی نداشته باشه و شاید برای اجتناب از کمالگرایی و غرق در بایدها و نبایدها نشدن، لازمه که هرچند وقت یکبار به فراخور حوصله راه رسیدن به اهدافم، تجدید نظرهایی داشته باشم.

به شخصه کمتر هدفی غیر از اهداف خودمو که سنجش مدامی بر اون داشته ام برمی گزینم ولی هرجای کار که فهمیدم با کسانی در مواردی و یا منافعی مشترکه، بدقلق بودن را آسیب به عزت نفسم دیده ام لذا کار خودمو انجام میدهم و با اینکه زیاد در مطالبی که برای تقویت بنیه انگیزش و اعتماد بنفسم در رسیدن به اهداف میان مدت و بلند مدتم می نویسم، از بیا و برو و فکر کن و فکر نکن استفاده می کنم، طوریکه ممکنه با فرمایشات ژنرال های ارتش اشتباه بشوند!، ولی به اینکه وظیفه شخصی من سهم خودمه و در درازمدت خودم باید خودمو هندل کنم، اعتقاد راسخی دارم گرچه همیشه از معجزه برخورداری از انسان های نیک سرشت و فرهیخته در محیطم به وجد میام و به انگیزش بالاتری می رسم.

اهداف بلند مدت جایی در کتاب زندگی بی نشانی ثبت شده اند و اگر اجازه خیالبافی به من داده بشه خواهم گفت از نوع ساختار فکری من مشهود خواهد بود آیا من به اهدافم خواهم رسید یا خیر و تا تمام این کتاب را یک وجودِ خالص ننویسه، نه اینکه الزاما روزهای آخر عمرش باشه یا اوراق آخر این کتاب باشه، تا به کل داستان حتی پیش از اختتام آن از نظر اراده و قصد در به انجام رسوندن اهداف با عینک تعهد مسلح نباشیم، کمتر میشه گفت جمله موفقیت در کدام صفحه و کدام خط قرار داشته. اهداف بلند مدت مستحق ترند به پیروزی وقتی به حقوق اهداف کوتاه مدت احترام می گذاریم و در واقع اکنون ما شناسنامه آغاز رسیدن هایی است که قراره فردا و فرداها بهشون برسیم.