Menu
نویسنده مطلب : مریم رئیسی

مطلب مورد بحث:

راه‌اندازی سیستم اعتبار اجتماعی در چین


مطمئنا من بدون دانستن جزئیات بیشتر نمیتونم قضاوتی در مورد درست بودن یا نبودن این سیستم داشته باشم. هرچند در ابتدا و بعد از خوندن این درس به نظرم اومد که بیشتر شبیه کنترل کردن میمونه و حسم خوب نبود.

اما وقتی دیدم اکثریت دوستان نظرشون همینه و موضع منفی گرفتند, طبق عادت همیشگیم که به راهی و نظری که اکثریت مردم بهش باور دارند تردید می کنم, ( نمیگم همیشه راهی که اکثریت میرن نادرسته, ولی به نظرم واجبه که بهش شک کرد ) این بار هم فکر کردم که شاید دارم عجولانه و بدون فهم و دانش کافی قضاوت می کنم.

این مقدمه رو گفتم که بگم امروز داشتم کتاب پیچیدگی محمدرضا رو بعد از آخرین ویرایشش مرور می کردم که به بحث نظم خودجوش رسیدم.

حین خوندن نظم خودجوش و یا نظم از پایین به بالا در سیستم های پیچیده, این درس و استقرار سیستم اعتبار اجتماعی برام تداعی شد.

داشتم فکر می کردم که اگر دولت بخواد رفتارها و هنجارها و قوانین درست رو از بالا به مردم دیکته کنه, چون اینجا با یک سیستم پیچیده مواجه هستیم, شاید نتونه نتیجه ی لازم رو بگیره.

اما وقتی هر کدوم از اعضای این سیستم برای کسب رتبه ی بهتر, رفتار خودشون رو اصلاح کنند,  این رفتار تک تک اعضا, در سطوح بالاتر به شکل یک سیستم منظم که انگار نظم, یا همون رفتار درست و اخلاقی, رو از بالا دریافت کرده, خودش رو نشون میده.

من نمیدونم که دولت چین با چه هدف و غرضی اینکار رو انجام میده, اما به نظرم اومد که با این کار و با اصلاح رفتار تک تک اعضا و با حرکت از پایین به بالا, به جای دستور از بالا به پایین, اتفاقا به نظر میاد که دولت از کمونیستی بودن فاصله میگیره.