Menu
نویسنده مطلب : ایمان احمدپور

مطلب مورد بحث:

مواجهه با سوال و انتقاد بر اساس مدل تحلیل رفتار متقابل


در پاسخ دادن به سوالات: همیشه خودم را در موضع کودک قرار میدهم و به تک تک سوالات شتابزده پاسخ میدهم و حتی سوالات شخصی که احساس میکنم نباید پاسخ بدم،در عمل مقاومت نمیکنم و پاسخ کامل و واضح میدهم،انگار یک مسابقه ای در پاسخ دادن به سوال دیگران دارم.خودم احساس میکنم با پاسخ ندادن باعث ناراحتی شخص مقابل میشوم و همچنین اگر پاسخ ندهم باعث بی اعتمادی میشوم، برای همین در موضع کودک قرار میگیرم.

در مواجهه با انتقاد: هر انتقادی را قبول میکنم و فقط سکوت و تایید میکنم . اینجا هم دائما در موضع کودک قرار میگیرم.

—————————————

مثال: از آنجایی که سالهاست که شتبازده و صادقانه صحبت میکنم به تمام سوالات پاسخ میدهم و انتقادها را حتی اگر وارد نباشد در خودم نگه میدارم و سکوت میکنم(به معنی واقعی کلمه خودخوری میکنم.علتش را باید غور کرد شاید ریشه در تربیت خانوادگی دارد یا نداشتن عزت نفس و …. که باید درمان شود)، چیزی که من را اخیرا اذیت میکند سوال و انتقاد همزمان پدرم برای ادامه ی تحصیل است!!!(الان که دارم مینویسم در محل خدمتم هستم که نزدیک محل زندگیمان است و تا اسفند تمام میشود)، والدینم هر چند روز در میان از من سوال میپرسند که ادامه تحصیل نمیخواهی بدهی؟ در فکر ارشد باش! من هم معمولا سکوت میکنم و در موضع کودک قرار دارم. اما الان اگر بپرسند سعی میکنم که واضح تر ازشان بخواهم.