Menu
نویسنده مطلب : روشنک .

مطلب مورد بحث:

سوال پیشنهادی مدیرعامل برگر کینگ برای مصاحبه استخدامی


یادتونه مدرسه که میرفتیم بچه ها از هم میپرسیدن چند دور خوندی؟ یا چند ساعت برای یه دور وقت گذاشتی؟ اون موقع ها هیچ وقت الکی نمیگفتم فقط فلان ساعت وقت گذاشتم و میگفتم واقعا چند دور یه مطلبو خوندم و وقتی دوستام بهم میگفتن که زمان خیلی کمتری گذاشتن حس بدی بهم دست میداد و استرس میگرفتم. بعد امتحانم که نتایج میومد اون دسته از بچه ها که باهوش بودن و معمولا هم دقیقه نودی بودن میگفتن اگه بخوان و با زمان کمتر میتونن به این نتیجه برسن .

یه چیزی که تا امروز فهمیدم اینه که از بین آدمای اطرافم اونایی که سریع چیزی رو یاد میگیرن بنوعی پرتوقع تر هم هستن (تاکید میکنم این فقط از بین معدود آدماییه که میشناسم) و انتظار دارن به جاهای خیلی بالایی برسن البته با تلاش کمتر و وقتی نمیرسن بعضیاشون اینو تقصیر محیط میذارن.

در واقع من خودمو آدم پرکاری میدونم. فکر نمیکردم این موضوع واقعا ارزشمند باشه و تا الان که این مطلبو خوندم حس خوبی نسبت به خودم نداشتم. از خودم میپرسم کجای راهمو اشتباه میرم. همیشه هم فکر میکنم خیلی کم میدونم ولی خب خیلی هم تلاش میکنم و این کار برام لذت بخشه. تو دانشگاه هم از اون دست آدمایی بودم که همیشه در حال خوندن یا کار روی پروژه هستن و اون کارها برام واقعا لذت بخش بودن.
ولی فک میکنم عیبی که دارم اینه که بلندپروازی آدمای خیلی باهوشو ندارم و گاهی فکر نمیکنم میتونم به جایی که بعضی آدمای مورد قبولم رسیدن برسم و این باعث ناامیدی و هد رفتن انرژیم میشه. البته نمیدونم الگوهام هم آدمای باهوشی بودن یا پرکار؟ بعد خوندن این مطلب به ذهنم رسید بیشتر درموردشون تحقیق کنم یا ازشون بپرسم.