Menu
نویسنده مطلب : محمدمروج

مطلب مورد بحث:

آرکتایپ‌های سیستمی | فرسایش تدریجی اهداف و استانداردها


دوران دانشجویی وقتی تعطیلات به شهرستان میرفتم، چمدانی از کتاب را با خود حمل میکردم و تقریبا بلااستثنا در تمامی موارد بیشتر از چند صفحه از یک کتاب را نمیتوانستم بخوانم و به علاوه بار روانی زیادی را روی خودم حس میکردم و مدام خودم را بابت این اتفاق سرزنش میکردم.

بعدها به این نتیجه رسیدم که اصلا با خودم کتاب نبرم و سعی کنم در آن چند روز تعطیلات ذهنم را ریکاوری کنم تا آماده مطالعه برای روزهای بعد در دانشگاه شود و همین مساله خیلی احساسم را نسبت به خودم بهتر کرد.