Menu
نویسنده مطلب : امیرمحمد قربانی

مطلب مورد بحث:

تعریف نگرش سیستمی با یک مثال از پیتر سنگه


در این که بدن انسان یک سیستم یکپارچه هست، شکی نیست. دلیلِ وجود داشتنِ تخصص‌های پزشکی این نیست که این اعضا به طور مستقل عمل می‌کنند؛ حجم وحشتناک دانش و تکنیک‌های جدید، چاره‌ای جز این باقی نگذاشته است.

از حرف‌های رایج و درستی که پس از تخصص‌گرایی در پزشکی به وجود آمد، تاکید بر این است که تعداد قابل توجهی از بیماری‌ها، نیاز به چند متخصص دارند که بتوان درمان لازم را برای آن‌ها انجام داد.

هم‌چنین، گفته می‌شود که این دید سیستمیک را در همه‌ی بیماری‌ها باید داشته باشی.

مثلا اگر فردی زمین خورده و دستش شکسته است؛ باید در گوشه‌ای از ذهنت این باشد که شاید این فرد به دلیلی، استخوان‌هایش از حد معمول ضعیف‌تر گشته و مشکلی سیستمی وجود دارد و این اتفاق، تنها نشانه‌ای از آن است. نه این که فقط بخواهی این شکستگی را درمان بکنی.

یا همین بیماری دیابت (با این شیوع قابل توجهش)، حداقل به چندین تخصص نیاز دارد: غدد، کلیه، چشم، قلب و عروق، تغذیه، طب ورزشی، توانبخشی و در صورت به وجود آمدن عواقب بیماری، به تخصص‌های دیگری مانند ارتوپدی و جراحی پیوند.

اما به جد معتقدم که حداقل هنوز در کشور ما، فاصله‌ی بین نظریه مورد حمایت و نظریه مورد استفاده درباره‌ی نیاز به چندین تخصص برای کنترل بهتر یک بیماری، زیاد است.

با این که این وابستگی درونی سیستم را می‌بینیم؛ با این که می‌دانیم کارشان مستقل نیست و به هم ربط دارد؛ با این که این موضوع در کتاب‌هایمان وجود دارد و به دانشجوها این موضوع یاد داده می‌شود؛ اما آنجور که باید، همکاری واقعی در جریان نیست.

خوشبختانه، چند سالی هست که قدم‌هایی در این مورد برداشته شده است. برای بیماری‌های مختلف، کلینیک‌های ویژه در حال تاسیس است که متخصصان لازم در آن‌ها مشغول به کار هستند.

اما هنوز این فاصله وجود دارد.

 

برخی از سوالهای متداول درباره متمم (روی هر سوال کلیک کنید)

متمم چیست و چه می‌کند؟ (+ دانلود فایل PDF معرفی متمم)
چه درس‌هایی در متمم ارائه می‌شوند؟
هزینه ثبت‌نام در متمم چقدر است؟
آیا در متمم فایل‌های صوتی رایگان هم برای دانلود وجود دارد؟