Menu
نویسنده مطلب : علی قربان‌پور

مطلب مورد بحث:

مانع اصلی در رسیدن به خواسته ها


به باور من بسیاری می تونن یک لیست بنویسند از خواسته هاشون. خیلی از پسر بچه ها ماشین بنز می خوان و دوست دارن خلبان یا پلیس بشن. این ها صرفا یک سری آرزو کودکانه است و خواسته های واقعی اون هایی هستن که ما فعالانه برای رسیدن به اون ها تلاش می کنیم.

کسی که می دونه چی دوست داره و یا حتی تنها می دونه چی دوست نداره  می تونه راحت تر خواسته هاشو پیدا کنه. شاید تشخیص خواسته ها تا این اندازه دشوار نباشه بلکه اولویت بندی اینهاست که بسیار دشواره و نیازمند شناختی دقیق از خودمون.

تا حالا هر آنچه اراده کردم و کوشش درخور براش کردم، رسیدن بهش برام شیرین بوده و اگر پس از رسیدن به خواسته ای دیدیم که اصلا از آغاز نمی خواستیمش پس در شناخت اون خواسته  دچار اشتباه شده بودیم و یا شاید به اندازه ای که باید براش زحمت نکشیده بودیم و یا قدردان نبودیم.

این که کسی که می داند چه می خواهد دیگه مشکل انگیزه نخواهد داشت به نظرم کاملا نادرسته. خیلی فاکتور ها هست که ما رو در راه رسیدن به خواسته هامون به زمین می زنه و می ایستاند. انگیزه همون موتور پیش برنده است.  من اگر بدونم می خوام از شیراز برسم به تهران ولی خودرو من کار نکنه و وسیله دیگه ای هم نداشته باشم با پای پیاده که نمی تونم راه بیفتم. عقلانی نیست. ولی اگر خودرو من سالم باشه و کار کنه، حالا می خواد لند کروز باشه یا ژیان و منی که می دانم چه می خوام ( تهران ) با چگونگی اش ( نوع خودرو ) می سازم. این برای زمانیه که فاکتور های پایه ای همه درست باشن و مشکلی نباشه. انگیزه یکی از مهم ترین هاشه به دید من.