Menu
نویسنده مطلب : ابراهیم هادیان

مطلب مورد بحث:

نکته هایی در مورد موفقیت که کمتر به ما می‌گویند


یکی از دغدغه های همیشگی من این است که کاری که انجام میدهم و در اوج توانایی من در انجام آن کار، اثرگذاری مثبتی بر روی جامعه ی انسانی به طور کل و یا حتی در محیط اطراف خودم خواهم گذاشت یا نه. بر مبنای این دغدغه ای که دارم بعضی از مواقع به نظرم میرسد که انجام کار مورد علاقه و لذت بخش  (که بعضی مواقع احساس میکنم اثرگذاری مورد نظر من را ندارد) با دغدغه ام برای اثر گذاری ملموس، دچار تضاد میشود و این تضادی که در ذهنم ایجاد میشود باعث شده است زمانهای بسیار طولانی که حتی به سالها هم میرسد مرا از پیگیری فعالیت مورد علاقه ام و مهمتر از آن  با اطمینان قدم در راهی گذاشتن را برایم ناممکن کند و این حالت تردید، باعث شده است که در فعالیت مورد علاقه ام از حد متوسط هم بسیار پایینتر باشم و کارهایی که به نظر من آن اثرگذاری مورد نظرم را داشته است چون مورد علاقه ی شخصی من نبوده است در آن موارد هم هیچ حرفی برای گفتن نداشته باشم.

اما تازگیها به این نتیجه رسیدم که انجام کار مورد علاقه باعث رضایت خاطر بیشتری برایم میشود بدون توجه به اثر گذاری آن در جامعه انسانی و ایده ال های اشتباهی که من برای خود ساخته بودم، ولی در همین حال به این موضوع هم پی بردم که اگر در زمینه ی مورد علاقه ام با تلاش و کوشش به حد اعلای آن زمینه برسم حتما حتما اثرگذاری خود را خواهد داشت بعد از همه این توضیحات “آیا”ی من که در زیر گفته ام معمولا این جمله بوده است که سعی در تصحیح آن دارم چون بسیار کمالطلبانه، و مانع هر اقدامی حتی کوچک برای من بوده است.

آیا با مشغول شدن در کاری که دوست دارم در نهایت  تاثیرگذاری محسوسی در روند بشریت خواهم داشت؟