سعید میربرون - مدیریت زندگی در زنجیره بحران‌ها
Menu
نویسنده مطلب : سعید میربرون

مطلب مورد بحث:

مدیریت زندگی در زنجیره بحران‌ها


چند نکته ای رو که به ذهنم میرسه، بدون اولویت مینویسم. اینها روشهایی هستند که الان تقریبا بصورت ناخودآگاه در زندگی استفاده میکنم.

۱- همانطور که اغلب دوستان هم نوشتند تلویزیون نگاه نمیکنم. همه دلایلی که نوشته شده رو هم دارم. فکر میکنم کار تلویزیون اطلاع رسانی صرف نیست، بلکه در نقطه شروع و انعقاد تفکر، نوعی از سوگیری رو ایجاد میکنه که تا حدودی میتونی جلوی تفکر آزاد و تحلیل مستقل ذهنی رو بگیره.

۲- شبکه های اجتماعی به هیچ عنوان بستر مناسبی برای خواندن اخبار و تحلیل رویدادها نیستند. ذات شبکه های اجتماعی برای اینکار بوجود نیومده. از هیچ کانال و شبکه ی خبر فوری و خیلی فوری و غیره خبر نمیخونم.

۳- درهر روز فقط یکبار(صبح یا شب)، تیتر اخبار رو میخونم. اینکار رو از سه منبع متفاوت و بعضا غیرهمسو انجام میدم؛ یه سایت خبری فارسی معتبر، یه سایت انگلیسی و یک سایت فرانسه (آخری رو بیشتر بخاطر تقویت زبان انجام میدم!)

۴- به جای روزنامه، هفته نامه و ماهنامه میخونم. به دو دلیل؛ اول اینکه اگر خبری آنقدر تاثیر گذار باشه که تا یک ماه و یک هفته در صدر باقی بمونه، ارزش خونده شدن دارد. دوم اینکه بعد از فرونشست داغی و التهاب اولیه خبر، اطلاع رسانی از صرفِ انتقال اطلاعات، به سمت تحلیل خبرها میره. مثلا مقاله ای که بعد از پنج سال از حمله امریکا به عراق نوشته میشه ارزش تحلیلی و اطلاعاتی بیشتری از پیگیری لحظه به لحظه اخبار نزدیک شدن سربازان امریکایی به فرودگاه بغداد داره.

در مجموع فکر میکنم این روش نگاه من رو از رویداد به سمت روندها هدایت میکنه.

۵- اگر در زمینه ای اخبار منفی و ناامید کننده وجود داره، بصورت مکرر اخبار رو پیگیری نمیکنم. چندباره خوندن یک خبر منفی تاثیر به شدت بزرگتری داره. سعی میکنم از صرف دانستن عنوان رویداد فاصله بگیرم و بیشتر در مورد ریشه ها، علت وقوع و تشدید، راههای جلوگیری بلند مدت و کوتاه مدت و حتی میکرواکشن ها مطالعه کنم. مثلا مساله خشکسالی الان جز عناوین جذاب خبری من نیست، بیشتر سعی میکنم با خوندن مقالات و نوشته های مختلف تجربه دیگر کشورها در این زمینه رو مطالعه کنم.