Menu
نویسنده مطلب : آفاق رحمانی

مطلب مورد بحث:

آیا حالات صورت روی احساسات‌ و هیجانات ما تأثیر می‌گذارند؟


کتابی در این رابطه میخواندم بنام پرداختن به هیجان در درمان شناختی رفتاری نوشته ناتان توما و دین مک کی. در قسمت درمان تنظیم هیجان تجربه ای را بازگو کرده به این شرح که وقتی انباره رفتارهای متفاوت در برابر یک رویارویی هیجانزا کافی نیست و فرد با هر تلاشی که آموخته نمیتواند بر هیجان و احیانا اضطراب ناشی از یک رویارویی تنش زا از عهده ایجاد آرامش در وجود خود برآید، لاجرم رفتاری را با الگوهای آموخته شده پیدا میکند که با وجود مواجهه با عامل تنش، کم کم اضطراب را با انجام تمرینهای مکرر از خود دور کند. تجربه مستقیم عامل تنش زا به کشف روشهای مقابله در فرد، انگیزه و قدرت داده و افراد به تدریج یادگیری زدایی می کنند و روشها و رفتارهای کم اثر و بی اثر را با مهارتهای جدید جایگزین می کنند علت این امر فقط متنبه شدن و یا خسته شدن از ترس ها و تنش های قدیم نیست بلکه موضوع اینجا است که نفس رویارویی تجربی ایجاد هیجان جدیدی میکند که فرد را به کسب تجربه های تقویت کننده تشویق میکند یعنی جایگزینی هیجان مفید به هیجان مضر .

به نظر بسیاری افراد و نیز تجربه شخصی ام، بعد از هر اندوه جانکاه، دیدن صحنه دلخراش و یا هر عامل بشدت ناراحت کننده ای بلافاصله نباید به خواب رفت چراکه بطرزی عجیب تمام عوامل تنش زا بصورت خاطرات بد و صحنه هایی که مدام بازسازی و نوسازی و دیگرسازی میشوند، در حافظه کد گذاری شده و تا سالها با مرور در خاطر موجب آزار خواهند شد.