Menu
نویسنده مطلب : امیررضا بنی کمالی

مطلب مورد بحث:

یک کسب و کار جوان دارم


سلام
مهرماه سال ۹۶ کسب و کاری رو با همکاری دو نفر از دوستانم شروع کردیم.

محوریت این کسب و کار خودرو می‌سازه.
با توجه به محدودیت‌ها، فرصت‌ها و منابعمون ترجیح دادیم وارد فضای تیونینگ یا همون ارتقاء سطح عملکرد فنی خودروها بشیم. البته در کنارش دوست داریم فضای آموزشی داشته باشیم تا:

۱- سوانح رانندگی که بسیاری‌شون به دلیل رانندگی غیر اصولی و نیاموختن کنترل خودرو در شرایط سخت هست رو کاهش بدیم یا حداقل خسارات رو کمتر کنیم

۲- هزینه‌های تعمیر و نگهداری خودرو رو برای صاحبانش کاهش بدیم و از سوءاستفاده‌هایی که در این زمینه می‌شه جلوگیری کنیم.

۳- رانندگی با خودرو رو به عنوان یک تفریح مطرح کنیم.
اتومبیل‌رانی به عنوان یک تفریح می‌تونه خیلی لذت‌بخش باشه و هزینه زیادی هم نداشته باشه و متأسفانه تو کشور ما تقریباً چنین دیدی به خودرو وجود نداره ( متوجه تفاوت بین اتومبیل‌رانی و خودرو هستم اما واژه جایگزینی به ذهنم نرسید :|)

البته یکی از نقاط قوت ما در کنار دانش فنی‌مون اینه که بجای تمرکز بر صرف دانش فنی و شکل مارکتینگ رایج به سیستم داخلی خودمون متمرکز شدیم و به تعریف پروژه‌های کوچک و تنظیم فرایند تولید محتوا و تعریف مدل کسب و کار مشغول شدیم.

دوست دارم در اینجا یکی از تجربه‌های جالب خودم رو به طور مختصر مطرح کنم:
زمانی که کار رو شروع کردیم به جز خود من تقریباً بقیه دوستام که الان مجموعه ۶ نفره رو تشکیل می‌دیم، از مهارت‌ها و فعالیتهایی که باید می کردیم شناختی نداشت و احساس می‌کردیم کار نشدنیه. بنا رو بر یادگیری گذاشتیم و با کمال تعجب وقتی وارد فضای یادگیری شدیم دیدیم می‌شه از منابع معتبر به سادگی استفاده کرد و حداقل دانش و مهارت‌های پایه موردنیاز رو به راحتی آموخت. اما دقیقا نقطه ضعف جایی بود که فکرش رو نمی‌کردیم. همه ما رفقای قدیمی بودیم و در شرایط سخت به همدیگه کمک کرده بودیم (مرام‌کُش کرده بودیم اصطلاحاً). در عین ناباوری توی شرایط سخت کار و آینده و مسیر مبهم و مشکلاتی که برامون پیش میومد جوری تعارض و درگیری گریبانمون رو می‌گرفت که یک ساعت بعد باور نمی‌کردیم اتفاقاتی که پیش اومده رو ما انجام دادیم (منظورم هم دعواهای معمول نیست. تا جایی پیش می‌رفتیم که هیشکی حاضر نبود کار رو ادامه بده و یک روز به جدل درمورد مسائل بدیهی می‌گذشت).

 

عذر می‌خوام از پرحرفی
ممنون از توجهتون