Menu
نویسنده مطلب : جواد رکنی

مطلب مورد بحث:

عادتها و رفتاری مرتبط با حفظ حریم شخصی خود و دیگران


سلام.
به نظر می یاد مرزبندی های حریم شخصی برای هر کسی تفاوت داره و حتی کارهایی رو که یک نفر اونها رو مصداق های شکستن این مرزها می دونه، از دیدگاه بعضی دیگر عجیب و خنده دار باشه. به طور مثال زل زدن به شخصی که درحین غذا خوردن هست، از نظر من شکستن حریم شخصی محسوب می شه یا مثلا ممکنه  برای شخصی این موضوع خوشایند نباشه که یک همکار سلیقه اش را در گوش دادن به موسیقی بدونه. ولی فکر می کنم که اگر یک قاعده کلی رو رعایت کنیم بخش زیادی از حریم شکنی هارو حتی به صورت سهوی انجام نمی دیم و اونم این هست که ببینیم سوال یا موضوعی که قصد داریم از شخصی بپرسیم یا ازش بدونیم، پرسیدن یا دانستنش به ما کمکی در زمینه ی خاصی می کنه یا نه. البته اگر جوابش به ما کمکی هم می کنه قاعدتا معنیش این نیست که مجاز هستیم در رابطه با اون موضوع از طرف مقابل سوال کنیم. اما فکر می کنم رعایت این قاعده تا حد زیادی کمک می کنه تا حریم دیگران را بیشتر حفظ کنیم و قاعدتا حریم خودمان هم بیشتر حفظ بشه.
به طور مثال همکار جدید من یک عینک آفتابی می خره، من هم به طور کلی از عینک آفتابی خوشم نمی یاد، اما تمایل دارم بدونم چقدر بابت اون عینک هزینه کرده، حال چه دلیلی داره که ازش در مورد قیمت اون عینک بپرسم وقتی که دونستنش هیچ چیز خاصی به من اضافه نمی کنه. اونم به عنوان اولین واکنش بعد از دیدن اون شخص با عینک آفتابی!