Menu
نویسنده مطلب : یوسف شیخه

مطلب مورد بحث:

به طعم ماهی کبابی می‌ارزد


نردبان های ذهن: برای من یادآور افرادی مانند خودمه که به بحث های زیادی علاقه مندن و مدام در حال مطالعه کتاب ها و سایت های مختلف هستند و کانال های مختلفی رو هم دنبال می کنند و به  جای اینکه در یک حوزه خاص به مهارت و دانش عمیق برسند سعی می کنند در مورد همه چیز اندکی بدانند و این دانش اندک در مورد همه چیز وقتی منسجم و دارای نظم نباشه عملا انسان رو دچار سردرگمی می کنه،بهتر اینه که به جای این همه پراکنده خوانی و دانش بی عمل در یک حوزه خاص سرمایه گذاری کنیم و به دانش و مهارت کاربردی برسیم.

همچنین یاد یه جمله ای افتادم که توی خود متمم یه بار فکر کنم توی ایمیل های هفتگی بهش اشاره شده بود البته مرجع جمله رو متاسفانه یادم نیست.

درباره ی هر چیزی، چیزکی بدان و درباره یک چیز همه چیز را بدان.

 

چتر و بارون و تنگ ماهی: این من رو یاد والدینی انداخت که با محبت های بیش از حد و ندانسته و به هدف حمایت از فرزندانشون به خودشون هم آسیب می رسونن و خودشون رو توی زحمت و سختی های زیادی می اندازن تا مراقب فرزندانشون باشن غافل از اینکه همون چیزایی که سعی می کردن بچه شون رو در مقابلش حفظ کنن برای فرزندشون ضروری بود و در آینده از همین مراقبت های بیجا فرزندشون آسیب می بینه.

رنگ کردن مکعب روبیک: پاک کردن صورت مسئله و پیداکردن راه حل های کوتاه مدت و به اصطلاح ماستمالی کردن

کباب ماهی: نداشتن دید بلند مدت و رفتن به دنبال لذت های آنی و کوتاه مدت