Menu
نویسنده مطلب : م عامری

مطلب مورد بحث:

نکته هایی در مورد موفقیت که کمتر به ما می‌گویند


سلام
دوستانی را به خاطر آوردم که در حال حاضر افراد موفقی محسوب می شوند، و به عنوان مثال یکی از آن ها خانمی است که هم اکنون عضو هیئت علمی یکی از دانشگاه های معتبر است، ولی هیچگاه از نظر من موفقیت و موقعیت وی واقعی و لذت بردنی و انگیزاننده برای من نبوده، من همیشه معتقد بودم که هر مسیری اعم از ادامه تحصیل و یا فرصت شغلی و مشابه آن رو باید با آرامش، تامل و بررسی مسیر از قبل پیموده شده انتخاب کرد، ولی ایشون فقط به فکر جلو رفتن بود، الان من از موقعیت شغلی ایشون هنوز برخوردار نیستم ولی دست یافتنی هم نیست، ولی از موقعیتی که در آن قرار دارم راضیم، اما ایشون تنها بعد تحصیلی و علمی زندگی خودش رو کامل کرده و از سایر ابعاد اجتماعی و خانوادگی زندگی بهره مند نشده، از این رو فکر می کنم، شتابان و بی بازگشت به سمت هدف های مشخص حرکت کردن در نهایت لذت واقعی رو نصیب آدم نمی کنه…
ترجیح میدهم در سن شصت هفتاد سالگی با فرزندان و در محیط گرم خانواده، با گذشته شغلی کمی پایین تر باشم تا اینکه در همان سن با تحصیلات بالا و یا ثروت فراوان باشم اما تنها….