Menu
نویسنده مطلب : آذین شريفي

مطلب مورد بحث:

مواجهه با سوال و انتقاد بر اساس مدل تحلیل رفتار متقابل


شما از چه الگویی برای
مواجهه با سوالات و نقدهای دیگران استفاده می‌کنید؟

در بسیاری از موارد از
اقدام متقابل استفاده می کنم و سعی می کنم در جواب نقد من هم یک نقدی به طرف مقابل
وارد کنم ، معمولا این کار رو با شوخی و لحن خوب انجام میدم که تنش به وجود نیاد.
ولی در بعضی موارد خاص بسته به اینکه فرد مقابل در چه جایگاهی قرار داره و اینکه
نیتش رو تا چه اندازه ای خیرخواهانه بدونم خیلی سریع پاسخ نمیدم و بهشون میگم که
به انتقادشون فکر می کنم و فکر هم می کنم و در فرصتی که به خودم میدم، پاسخ مناسبی
رو آماده می کنم
اگر بخواهید در میان خاطرات
خود، یکی از موارد
 مواجهه‌ی نادرست با سوال یا نقد دیگران را پیدا کنید، چه چیزی به ذهن‌تان می‌رسد؟ اگر
امروز در آن موقعیت قرار بگیرید چگونه برخورد می‌کنید؟

این خاطره مربوط به دوران
دبیرستانم هست که یکی از هم کلاسی هام سر جلسه امتحان از من خواست بهش تقلب برسونم
و شرایط طوری نبود که بتونم این کار رو انجام بدم بعد از امتحان اون فرد برخورد
بسیار بدی با من داشت و کلی انتقاد بی ربط به من وارد کرد مثلا خودخواه بودن و عقده
ای بودن و و کلی حرف بی ربط دیگه در حالی که تنها علت واقعی ماجرا به ترسو بودن من
بر می گشت و من واقعا می ترسیدم که در اون فضای ساکت و سنگین جلسه امتحان بخوام
چنین کاری رو انجام بدم ولی حرف های اون فرد اونقدر بی ربط و طلبکارانه و مسلسل
وار بود که من واقعا هنگ کردم و نتونستم جوابی بهش بدم و نتیجه اش این شد که بدون
اینکه هیچ جوابی بدم صحنه رو ترک کردم. اگر امروز در اون موقعیت باشم به اون فرد
میگم اگر تو هم جای من بودی نمی تونستی این کار رو انجام بدی و حتما بهش توضیح
میدادم علت این کار ترس بوده و فقط همین
سوال نامربوط و نقدهای
نامطلوب، معمولاً شما را به کدام وضعیت (از سه وضعیت کودک، بالغ، والد) هدایت می‌کند؟

معمولا
به سمت کودک و گاهی هم به سمت والد