Menu
نویسنده مطلب : امیر حسین بابایی

مطلب مورد بحث:

درباره مصرف پلاستیک و حفظ محیط زیست | تجربه‌ ذهنی


من با سیاست کلی اعمال عوارض بر روی کالاهای پلاستیکی به عنوان یک راه حل عملی موافق هستم ولی با ایجاد تبصره و بر روی کسانی که فرزند ندارند موافق نیستم.

در توجیه این تبصره حاکم امده است که به علت اینکه این تصمیم مانع ایجاد نسل های بعدی میشود در مجموع اگر هرچه قدر هم امروز این فرد درطول عمر خود پلاستیک مصرف کند بازهم صرفه جویی شده است.

اما از نظر من یک فرض اشتباه در این توجیه امده است و ان هم خطی بودن مصرف پلاستیک در بین نسل ها می باشد طوری که فرض شده است دو نسل در مجموع  دوبرابر یک نسل پلاستیک مصرف می کند که این درست نیست با توجه به رشد روز افزون تکنولوژی و تلاش جامعه جهانی و نگرانی های مردم انتظار می رود که در دهه های اتی مواد تجدیدپذیر جایگاه پلاستیک را بگیرند پس می توان گفت که انتظار میرود با گذشت هر نسل،نسل بعد از ان پلاستیک کمتری مصرف خواهد کرد و بعد از چند نسل میزان مصرف پلاستیک کمینه خواهد شد. پس با توجه به این موضوع می توان گفت میزان مصرف تابعی نزولی می باشد .حال باتوجه به این موضوع و متوسط عمر تجزیه پلاستیک در طبیعت که نزدیک به هزار سال می باشد یک شخص معاف از مالیات می تواند برای اینده ای که هیچ مسئولیتی هم برای ان حس نمی کند پلاستیک تولید کند پس می توان گفت که توجیه فلسفی حاکم اشتباه خواهد بود.

مورد دیگری که به نظرم می توان در این سیاست گفت این است که مالیات  درنظر گرفته شده از ریشه گرفته نشده است وبرای این اقدام بایستی مالیات از تولید کننده گرفته شود نه از مصرف کننده .